וְ֭אֵלֶּה צָפַ֣נְתָּ בִלְבָבֶ֑ךָ יָ֝דַ֗עְתִּי כִּי־ זֹ֥את עִמָּֽךְ׃

הַשָּׁמַ֣יִם שָׁ֭מַיִם לַיהוָ֑ה וְ֝הָאָ֗רֶץ נָתַ֥ן לִבְנֵי־ אָדָֽם׃

כִּ֤י ׀ לֹ֤א אֵֽל־ חָפֵ֘ץ רֶ֥שַׁע ׀ אָ֑תָּה לֹ֖א יְגֻרְךָ֣ רָֽע׃

אֲבִ֣י יְ֭תוֹמִים וְדַיַּ֣ן אַלְמָנ֑וֹת אֱ֝לֹהִ֗ים בִּמְע֥וֹן קָדְשֽׁוֹ׃

ἐν δʼ ἄλλοισι θεοῖσιν ἔρις πέσε βεβριθυῖα

ἔνθʼ ἕλεν Ἀστύνοον καὶ Ὑπείρονα ποιμένα λαῶν,

إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطَانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

πᾶν δʼ ἦμαρ μάρναντο περὶ Σκαιῇσι πύλῃσι·

ἕξω ἐγώ· τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.

ὅτι ἔλεγον· Πνεῦμα ἀκάθαρτον ἔχει.

Ἴλιος αἰπεινή· νῦν τοι σῶς αἰπὺς ὄλεθρος.

Quench not the Spirit.

μὴ δʼ οὕτως ἀγόρευε· πάρος δʼ οὐκ ἔσσεται ἄλλως,

ὅν τινα τοῦτον ἄγει βεβλημένον ἐκ πολέμοιο·

ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَكِينٍ

وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ

φεῦγʼ, ὃ δʼ ὄπισθε ῥέων ἕπετο μεγάλῳ ὀρυμαγδῷ.

καὶ πόσιας· ὃ δʼ ἔπειτα θεοῖς εὔχεσθαι ἀνώγει