יִהְי֣וּ נֶֽגֶד־ יְהוָ֣ה תָּמִ֑יד וְיַכְרֵ֖ת מֵאֶ֣רֶץ זִכְרָֽם׃

וַיִּלָּ֣חֶם יוֹאָ֔ב בְּרַבַּ֖ת בְּנֵ֣י עַמּ֑וֹן וַיִּלְכֹּ֖ד אֶת־ עִ֥יר הַמְּלוּכָֽה׃

וּבָֽא־ מִתְהַלֵּ֥ךְ רֵישֶׁ֑ךָ וּ֝מַחְסֹרֶ֗יךָ כְּאִ֣ישׁ מָגֵֽן׃

וְהַנַּ֖עַר לֹֽא־ יָדַ֣ע מְא֑וּמָה אַ֤ךְ יְהֽוֹנָתָן֙ וְדָוִ֔ד יָדְע֖וּ אֶת־ הַדָּבָֽר׃

καὶ δʼ αὐτὸς ὃν θυμὸν ὀνήσεται αἴ κε φύγῃσι

taM tvaa vayaM sudughaam iva goduho juhuumasi shravasyavaH

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ

Ἥρη τίπτε βέβηκας; ἀτυζομένῃ δὲ ἔοικας·

καλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنْكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَارَكُمْ

تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَأَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًا كَرِيمًا

asya viirasya barhiSi sutaH somo diviSTiSu

ἐσκέδασʼ ὀξὺς Ἄρης, ψυχαὶ δʼ Ἄϊδος δὲ κατῆλθον·

χερσὶ καταπρηνέσσʼ, ὀλοφυρόμενος δʼ ἔπος ηὔδα·

τῷ δʼ ἐπὶ Παιήων ὀδυνήφατα φάρμακα πάσσων

χερσὶ καταπρηνέσσʼ, ὀλοφυρόμενος δʼ ἔπος ηὔδα·

οὐ γὰρ ἔτʼ ἔμπεδα γυῖα φίλος πόδες, οὐδέ τι χεῖρες

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ

agne tvaM yashaa asy aa mitraavaruNaa vaha

οὐδʼ ἔτʼ ἀκοντιστὺν ἐσδύσεαι, οὐδὲ πόδεσσι

kuvit tisRbhya aa varaM svasaaro yaa idaM yayuH

βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.

τῷ δʼ ἐπὶ Παιήων ὀδυνήφατα φάρμακα πάσσων

وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ