לִ֤י גִלְעָ֨ד ׀ וְלִ֬י מְנַשֶּׁ֗ה וְ֭אֶפְרַיִם מָע֣וֹז רֹאשִׁ֑י יְ֝הוּדָ֗ה מְחֹֽקְקִי׃

אַֽל־ תַּעֲל֔וּ כִּ֛י אֵ֥ין יְהוָ֖ה בְּקִרְבְּכֶ֑ם וְלֹא֙ תִּנָּ֣גְפ֔וּ לִפְנֵ֖י אֹיְבֵיכֶֽם׃

סֶ֣לַע יִ֭שְׁכֹּן וְיִתְלֹנָ֑ן עַֽל־ שֶׁן־ סֶ֝֗לַע וּמְצוּדָֽה׃

ἔγχος ἔχʼ ἑνδεκάπηχυ· πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς

Βώρου, ὃς ἐκ Τάρνης ἐριβώλακος εἰληλούθει.

ὡς νῦν τοῦτον ἔτισε, δάμασσε δὲ λαὸν Ἀχαιῶν.

وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا

τὴν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·

And he said, Appoint me thy wages, and I will give it.

kRdhii no ahrayo deva savitaH sa ca stuSe maghonaam

ᾧ οὔτʼ ἂρ φρένες εἰσὶν ἐναίσιμοι οὔτε νόημα

χέρνιβον ἀμφίπολος πρόχοόν θʼ ἅμα χερσὶν ἔχουσα.

ὅσσά κεν αὐτοὶ δῶσιν, ἑκὼν δʼ οὐκ ἄν τις ἕλοιτο·

eSa vRSaa kanikradad dashabhir jaamibhir yataH

οὐχὶ ἡ χείρ μου ἐποίησεν ταῦτα πάντα;

ἀλλʼ ὅ γʼ ἄρʼ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος, ἠὲ καὶ αὐτὸς

viSuuco ashvaan yuyujaana iiyata ekaH samaana aa rathe

eSa me devaH savitaa cachanda yaH samaanaM na praminaati dhaama

ἔγχος ἔχʼ ἑνδεκάπηχυ· πάροιθε δὲ λάμπετο δουρὸς

υἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλιστα

rathaanaaM na ye\ .araaH sanaabhayo jigiivaaMso na shuuraa abhidyavaH

οὐ μὲν γὰρ νῦν πρῶτα ποδώκεος ἄντʼ Ἀχιλῆος