זֹבֵ֥חַ תּוֹדָ֗ה יְֽכַבְּ֫דָ֥נְנִי וְשָׂ֥ם דֶּ֑רֶךְ אַ֝רְאֶ֗נּוּ בְּיֵ֣שַׁע אֱלֹהִֽים׃

בֵּין־ שׁוּרֹתָ֥ם יַצְהִ֑ירוּ יְקָבִ֥ים דָּ֝רְכ֗וּ וַיִּצְמָֽאוּ׃

οὔτʼ Ὀδυσεὺς δύνατο σφῆλαι οὔδει τε πελάσσαι,

sakhe viSNo vitaraM vi kramasva dyaur dehi lokaM vajraaya viSkabhe

aSTaapadii navapadii babhuuvuSii sahasraakSaraa parame vyo\man

τὰς δύο χαλκείας, δύο δʼ ἔνδοθι κασσιτέροιο,

كَذَلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ

And Shallum begat Jekamiah, and Jekamiah begat Elishama.

iishaanaad asya bhuvanasya bhuurer na vaa u yoSad rudraad asurya\m

ἑπτὰ δέ οἱ δώσω εὖ ναιόμενα πτολίεθρα

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا

ὕλην τʼ ἀξέμεναι παρά τε σχεῖν ὅσσʼ ἐπιεικὲς

aa yad vaaM yoSaNaa ratham atiSThad vaajiniivasuu

يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ذَلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيرٌ

taM nemim Rbhavo yathaa namasva sahuutibhiH

seme mahii rodasii yakSad aavRtaa samiiciine daadhaara sam iSaH kaviH