אִם־ אָ֭מַרְתִּי אֲסַפְּרָ֥ה כְמ֑וֹ הִנֵּ֤ה ד֭וֹר בָּנֶ֣יךָ בָגָֽדְתִּי׃

וְנִשָּׂ֥א הֶהָמ֖וֹן ירום וְרָ֣ם לְבָב֑וֹ וְהִפִּ֛יל רִבֹּא֖וֹת וְלֹ֥א יָעֽוֹז׃

וַיָּשֻׁ֖בוּ מִתּ֣וּר הָאָ֑רֶץ מִקֵּ֖ץ אַרְבָּעִ֥ים יֽוֹם׃

וַיִּגְדַּל֙ עֲוֺ֣ן בַּת־ עַמִּ֔י מֵֽחַטַּ֖את סְדֹ֑ם הַֽהֲפוּכָ֣ה כְמוֹ־ רָ֔גַע וְלֹא־ חָ֥לוּ בָ֖הּ יָדָֽיִם׃

ἀνέρας οὐδὲ θεούς· κρατερὴ δέ ἑ λύσσα δέδυκεν.

يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَدًا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ

αἴθωνες μεγάλοι ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην·

agnir hi vaajinaM vishe dadaati vishvacarSaNiH

οὐκ ἔθελεν φεύγειν, πρὶν πειρήσαιτʼ Ἀχιλῆος.

ὥς τοι κήδονται μάκαρες θεοὶ υἷος ἑῆος

τοσαῦτα ἐπάθετε εἰκῇ; εἴ γε καὶ εἰκῇ.

σεῖσʼ, ἐπὶ δʼ αὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα, τοῖσι δὲ θυμὸν

εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δʼ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας,

kayaa no agne vi vasaH suvRktiM kaam u svadhaam RNavaH shasyamaanaH

pra vo devaM cit sahasaanam agnim ashvaM na vaajinaM hiSe namobhiH

Ἕκτορα καὶ μεμαῶτα μάχης σχήσεσθαι ὀΐω.

evaamRtaaya mahe kSayaaya sa shukro arSa divyaH piiyuuSaH

ito yuchantv aamuro nabhantaam anyake same

idam me agne kiyate paavakaaminate gurum bhaaraM na manma

ὣς εἰπὼν Τρώεσσιν ἐπέσσυτο δαίμονι ἶσος·

ὣς εἰπὼν ὄτρυνε πάρος μεμαυῖαν Ἀθήνην,

وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِنْ دُونِ الرَّحْمَنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ

ἀθανάτοις, ἵνα δὴ καὶ ἐγὼ μεταδαίσομαι ἱρῶν.