צ֖וֹר תְּעוּדָ֑ה חֲת֥וֹם תּוֹרָ֖ה בְּלִמֻּדָֽי׃

אִם־ אֶסַּ֣ק שָׁ֭מַיִם שָׁ֣ם אָ֑תָּה וְאַצִּ֖יעָה שְּׁא֣וֹל הִנֶּֽךָּ׃

וְלֹא־ כִגְמֻ֤ל עָלָיו֙ הֵשִׁ֣יב יְחִזְקִיָּ֔הוּ כִּ֥י גָבַ֖הּ לִבּ֑וֹ וַיְהִ֤י עָלָיו֙ קֶ֔צֶף וְעַל־ יְהוּדָ֖ה וִירוּשָׁלָֽ͏ִם׃

בֶּן־ אָדָ֕ם אֱמֹ֛ר אֶל־ פַּרְעֹ֥ה מֶֽלֶךְ־ מִצְרַ֖יִם וְאֶל־ הֲמוֹנ֑וֹ אֶל־ מִ֖י דָּמִ֥יתָ בְגָדְלֶֽךָ׃

בְּצִדְקָתִ֣י הֶ֭חֱזַקְתִּי וְלֹ֣א אַרְפֶּ֑הָ לֹֽא־ יֶחֱרַ֥ף לְ֝בָבִ֗י מִיָּמָֽי׃

כָּ֣כָה יֵעָשֶׂ֗ה לַשּׁוֹר֙ הָֽאֶחָ֔ד א֖וֹ לָאַ֣יִל הָאֶחָ֑ד אֽוֹ־ לַשֶּׂ֥ה בַכְּבָשִׂ֖ים א֥וֹ בָעִזִּֽים׃

vishve devaasa aa gata shRNutaa ma imaM havam

τάφρον ἐποτρύνων διαβαινέμεν· οὐδέ οἱ ἵπποι

aa jaamir atke avyata bhuje na putra oNyo\H

οἴμησεν δὲ ἀλεὶς ὥς τʼ αἰετὸς ὑψιπετήεις,

even nu kaM sindhum ebhis tataareven nu kam bhedam ebhir jaghaana

Ἕκτορ ἐπεί με κατʼ αἶσαν ἐνείκεσας οὐδʼ ὑπὲρ αἶσαν,

sanaad divam pari bhuumaa viruupe punarbhuvaa yuvatii svebhir evaiH

aadaaro vaam matiinaaM naasatyaa matavacasaa

taM tvaam ajmeSu vaajinaM tanvaanaa agne adhvaram

فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ

⸂ὑμεῖς δέ, ἀδελφοί, κατὰ Ἰσαὰκ ἐπαγγελίας τέκνα ἐστέ⸃·

οὐ γάρ πώ τι Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπʼ Ἀχαιῶν

Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ,

ayaM deveSu jaagRviH suta eti pavitra aa

الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ

And Thomas answered and said unto him, My LORD and my God.

pitush cid uudhar januSaa viveda vy a\sya dhaaraa asRjad vi dhenaaH

πᾶσαι δʼ ἐγγὺς ἁλός, νέαται Πύλου ἠμαθόεντος·