וָאֹמַ֖ר אֲלֵכֶ֑ם לֹא־ תֽ͏ַעַרְצ֥וּן וְֽלֹא־ תִֽירְא֖וּן מֵהֶֽם׃

וְהִשְׁאַרְתִּ֣י בְקִרְבֵּ֔ךְ עַ֥ם עָנִ֖י וָדָ֑ל וְחָס֖וּ בְּשֵׁ֥ם יְהוָֽה׃

וַיִּֽהְי֣וּ בְנֵי־ נֹ֗חַ הַיֹּֽצְאִים֙ מִן־ הַתֵּבָ֔ה שֵׁ֖ם וְחָ֣ם וָיָ֑פֶת וְחָ֕ם ה֖וּא אֲבִ֥י כְנָֽעַן׃

וְלָ֤מָּה תִשְׁגֶּ֣ה בְנִ֣י בְזָרָ֑ה וּ֝תְחַבֵּ֗ק חֵ֣ק נָכְרִיָּֽה׃

aruSo jaataH pada iLaayaaH purohito raajan yakSiiha devaan

ἀλλὰ μάλʼ εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσʼ ἐθέλῃσθα.

mahad adya mahataam aa vRNiimahe .avo devaanaam bRhataam anarvaNaam

οὐχ ὁράᾳς ὅτι δʼ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ

μαλθακὸς αἰχμητής· νῦν δʼ οἴχεται οἶος ἀείρας

anehasaM vo havamaanam uutaye madhvaH kSaranti dhiitayaH

ἔφριξεν δὲ μάχη φθισίμβροτος ἐγχείῃσι

akaari caaru ketunaa tavaahim avasaavadhiit

And Enoch walked with God: and he was not; for God took him.

αὐτὰρ ὃ ἀσθμαίνων εὐεργέος ἔκπεσε δίφρου,

varuNaM vo rishaadasam Rcaa mitraM havaamahe

φράζεο νῦν, μή τοί τι θεῶν μήνιμα γένωμαι

إِنَّهُ مَنْ يَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِمًا فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَى

νῶϊ ἐῶ Διὸς ἄντα βροτῶν ἕνεκα πτολεμίζειν·

ἢ ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται, ἔνθά περ ἄλλαι

وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَحْسَنُ أَثَاثًا وَرِئْيًا

ni Suu namadhvam bhavataa supaaraa adhoakSaaH sindhavaH srotyaabhiH

φραζέσθω μή τίς οἱ ἀμείνων σεῖο μάχηται,

apaa nas tasya sacanasya deveSo yuvasva gRNate goagraaH

ἐκ κλισίης νόστοιο μεδοίατο· τοῖσι δʼ ἄρʼ Αἴας