לֹא־ יָ֭שַׁבְתִּי עִם־ מְתֵי־ שָׁ֑וא וְעִ֥ם נַ֝עֲלָמִ֗ים לֹ֣א אָבֽוֹא׃

אֶשָּׂ֥א כַנְפֵי־ שָׁ֑חַר אֶ֝שְׁכְּנָ֗ה בְּאַחֲרִ֥ית יָֽם׃

וַיֹּאמְר֣וּ לְיִפְתָּ֔ח לְכָ֕ה וְהָיִ֥יתָה לָּ֖נוּ לְקָצִ֑ין וְנִֽלָּחֲמָ֖ה בִּבְנֵ֥י עַמּֽוֹן׃

δεινή τε σμερδνή τε, Διὸς τέρας αἰγιόχοιο.

κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε·

βῆναι ἐπʼ Αἰνείαν· τὸν δʼ ὕστατον εὗρεν ὁμίλου

أُولَئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغًا

τοῦ δὲ χολωσάμενος κτενεῖ Ἕκτορα δῖος Ἀχιλλεύς.

καππεσέτην, ἐλάτῃσιν ἐοικότες ὑψηλῇσι.

neSTraad Rtubhir iSyata

indra yas te naviiyasiiM giram mandraam ajiijanat

indre agnaa namo bRhat suvRktim erayaamahe

ko vaa mahe .avase paaryaaya samiddhe agnau sutasoma iiTTe

κείμενον ἐν πεδίῳ μέλανα τρηχύν τε μέγαν τε,

καὶ τότʼ ἄρʼ Ἰδαῖον προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·

πρηνὴς ἐν κονίῃσιν ἐπὶ στόμα· πὰρ δέ οἱ ἔστη

πάντας γὰρ κατέπεφνε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεὺς

Ἴδης ἐν κορυφῇσι παρὰ χρυσοθρόνου Ἥρης,

ὃς τότε Φυλεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ