וַיָּ֣מָד אֶ֔לֶף וַיַּעֲבִרֵ֥נִי בַמַּ֖יִם מַ֣יִם בִּרְכָּ֑יִם וַיָּ֣מָד אֶ֔לֶף וַיַּעֲבִרֵ֖נִי מֵ֥י מָתְנָֽיִם׃

וַנָּצ֛וּמָה וַנְּבַקְשָׁ֥ה מֵאֱלֹהֵ֖ינוּ עַל־ זֹ֑את וַיֵּעָתֵ֖ר לָֽנוּ׃

אֱמֹ֣ר לַֽ֭חָכְמָה אֲחֹ֣תִי אָ֑תְּ וּ֝מֹדָ֗ע לַבִּינָ֥ה תִקְרָֽא׃

pibata vaajaa Rbhavo dade vo mahi tRtiiyaM savanam madaaya

saahvaan vishvaa abhiyujaH kratur devaanaam amRktaH

ἀλλʼ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο

Ἡφαίστοιο βίηφι πολύφρονος. αὐτὰρ ὅ γʼ Ἥρην

madhvaa sampRktaaH saaragheNa dhenavas tuuyam ehi dravaa piba

εἶσι περὶ πτόλιος, ἐπεὶ οὐκ ἄρα τις χάρις ἦεν

ἀλλʼ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο

yasmin vayaM dadhimaa shaMsam indre yaH shishraaya maghavaa kaamam asme

إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ

οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε Μίδειαν

sa no vishvaa ati dviSaH parSan naaveva sukratuH

ἀλλʼ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖο

αὐτὰρ Θρήϊκας ἦγʼ Ἀκάμας καὶ Πείροος ἥρως

bharadvaajaaya viira nuu gire daad dhataa rakSaaMsi purudaMsasaa syuH

aham puro mandasaano vy aai\raM nava saakaM navatiiH shambarasya

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ

sa vaavashaana iha paahi somam marudbhir indra sakhibhiH sutaM naH

ναίεσκον· τῶν μὲν Πρόθοος θοὸς ἡγεμόνευε,

shashvat puroSaa vy u\vaasa devy atho adyedaM vy aaaa\vo maghonii

ἀμφὶ ἓ παπτήνας· ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο

kathaa kad asyaa uSaso vyu\STau devo martasya sakhyaM jujoSa