וַיֹּ֕אמֶר וּמֶ֖ה לַעֲשׂ֣וֹת לָ֑הּ וַיֹּ֣אמֶר גֵּיחֲזִ֗י אֲבָ֛ל בֵּ֥ן אֵֽין־ לָ֖הּ וְאִישָׁ֥הּ זָקֵֽן׃

אֲשֶׁ֣ר בְּ֭יָדוֹ נֶ֣פֶשׁ כָּל־ חָ֑י וְ֝ר֗וּחַ כָּל־ בְּשַׂר־ אִֽישׁ׃

וַתִּקְרֶ֣אןָ לָעָ֔ם לְזִבְחֵ֖י אֱלֹהֵיהֶ֑ן וַיֹּ֣אכַל הָעָ֔ם וַיִּֽשְׁתַּחֲוּ֖וּ לֵֽאלֹהֵיהֶֽן׃

נָהָ֗ר פְּלָגָ֗יו יְשַׂמְּח֥וּ עִיר־ אֱלֹהִ֑ים קְ֝דֹ֗שׁ מִשְׁכְּנֵ֥י עֶלְיֽוֹן׃

בְּפֶ֗ה חָ֭נֵף יַשְׁחִ֣ת רֵעֵ֑הוּ וּ֝בְדַ֗עַת צַדִּיקִ֥ים יֵחָלֵֽצוּ׃

וְאֻסְּפ֨וּ אֲסֵפָ֤ה אַסִּיר֙ עַל־ בּ֔וֹר וְסֻגְּר֖וּ עַל־ מַסְגֵּ֑ר וּמֵרֹ֥ב יָמִ֖ים יִפָּקֵֽדוּ׃

anuSTubham anu carcuuryamaaNam indraM ni cikyuH kavayo maniiSaa

pari yat kaavyaa kavir nRmNaa vasaano arSati

parjanyo na oSadhiibhir mayobhur agniH sushaMsaH suhavaH piteva

أَمْ أَنْزَلْنَا عَلَيْهِمْ سُلْطَانًا فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُوا بِهِ يُشْرِكُونَ

tve agne svaahuta priyaasaH santu suurayaH

yuyodhy a\smaj juhuraaNam eno bhuuyiSThaaM te nama.auktiM vidhema

κόρσην· ἣ δʼ ἑτέροιο διὰ κροτάφοιο πέρησεν

وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ

وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ

ἅπτετʼ, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·

σμερδαλέον κονάβιζε τιτυσκομένων καθʼ ὅμιλον

ya udRciindra devagopaaH sakhaayas te shivatamaa asaama

ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἵκανον ὅθι ξανθὸς Μενέλαος

anu daha sahamuuraan kravyaado maa te hetyaa mukSata daivyaayaaH

ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.

indraM dhenuM sudughaam anyaam iSam urudhaaraam araMkRtam

aavartanaM nivartanaM yo gopaa api taM huve