ידעת יָדַ֗עְתִּי כִּֽי־ יַעֲשֶׂ֣ה יְ֭הוָה דִּ֣ין עָנִ֑י מִ֝שְׁפַּ֗ט אֶבְיֹנִֽים׃

וְכָל־ בֶּ֧גֶד וְכָל־ כְּלִי־ ע֛וֹר וְכָל־ מַעֲשֵׂ֥ה עִזִּ֖ים וְכָל־ כְּלִי־ עֵ֑ץ תִּתְחַטָּֽאוּ׃

גָּ֭עַרְתָּ זֵדִ֣ים אֲרוּרִ֑ים הַ֝שֹּׁגִים מִמִּצְוֺתֶֽיךָ׃

וְהַצְּעִירָ֤ה גַם־ הִוא֙ יָ֣לְדָה בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ בֶּן־ עַמִּ֑י ה֛וּא אֲבִ֥י בְנֵֽי־ עַמּ֖וֹן עַד־ הַיּֽוֹם׃

הָרִ֣ימָה פְ֭עָמֶיךָ לְמַשֻּׁא֣וֹת נֶ֑צַח כָּל־ הֵרַ֖ע אוֹיֵ֣ב בַּקֹּֽדֶשׁ׃

בְּשׁ֣וֹט לָ֭שׁוֹן תֵּחָבֵ֑א וְֽלֹא־ תִירָ֥א מִ֝שֹּׁ֗ד כִּ֣י יָבֽוֹא׃

Αἴαντʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ

وَلَنْ يَنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذْ ظَلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ

pra yad agneH sahasvato vishvato yanti bhaanavaH

οὐ τότε γʼ ὧδʼ Ὀδυσῆος ἀγασσάμεθʼ εἶδος ἰδόντες.

ὄφρα ἰδῇ γλαυκῶπις ὅτʼ ἂν ᾧ πατρὶ μάχηται.

asmaakam uttamaM kRdhi shravo deveSu suurya

vaishvaanara mahi naH sharma yacha rudrebhir agne vasubhiH sajoSaaH

τούσδε δʼ ἔα φθινύθειν ἕνα καὶ δύο, τοί κεν Ἀχαιῶν

ἀνέρι εἰσάμενος αἰζηῷ τε κρατερῷ τε

kRSTiir yo vishvaa abhy asty eka it

maho hi daataa vajrahasto asti mahaam u raNvam avase yajadhvam

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئُونَ وَالنَّصَارَى مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

visho yad ahve nRbhiH saniiLaa agnir devatvaa vishvaany ashyaaH

قَالُوا بَشَّرْنَاكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِنَ الْقَانِطِينَ

Ἄσιος Ὑρτακίδης, ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι

οἳ δʼ ὡς οὖν εἴδονθʼ ὅ τʼ ἄρʼ ἐκ Διὸς ἤλυθεν ὄρνις,

هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ

sam asya manyave visho vishvaa namanta kRSTayaH