לִשְׁמוֹנָ֤ה עָשָׂר֙ לַחֲנָ֔נִי בָּנָ֥יו וְאֶחָ֖יו שְׁנֵ֥ים עָשָֽׂר׃

וַיְהִ֗י אַחַר֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה חָ֥טְא֛וּ מַשְׁקֵ֥ה מֶֽלֶךְ־ מִצְרַ֖יִם וְהָאֹפֶ֑ה לַאֲדֹנֵיהֶ֖ם לְמֶ֥לֶךְ מִצְרָֽיִם׃

וַיִּקְרָ֛א שֵֽׁם־ הַמָּק֥וֹם הַה֖וּא תַּבְעֵרָ֑ה כִּֽי־ בָעֲרָ֥ה בָ֖ם אֵ֥שׁ יְהוָֽה׃

וְעַתָּ֣ה יְהוָ֔ה קַח־ נָ֥א אֶת־ נַפְשִׁ֖י מִמֶּ֑נִּי כִּ֛י ט֥וֹב מוֹתִ֖י מֵחַיָּֽי׃

וְהָיָ֤ה הֶחָסֹן֙ לִנְעֹ֔רֶת וּפֹעֲל֖וֹ לְנִיצ֑וֹץ וּבָעֲר֧וּ שְׁנֵיהֶ֛ם יַחְדָּ֖ו וְאֵ֥ין מְכַבֶּֽה׃

וַיִּכְרֹ֥ת יְהוֹנָתָ֖ן עִם־ בֵּ֣ית דָּוִ֑ד וּבִקֵּ֣שׁ יְהוָ֔ה מִיַּ֖ד אֹיְבֵ֥י דָוִֽד׃

עוּתַ֨י בֶּן־ עַמִּיה֤וּד בֶּן־ עָמְרִי֙ בֶּן־ אִמְרִ֣י בֶן־ בנימן־ בָּנִ֔י מִן־ בְּנֵי־ פֶ֖רֶץ בֶּן־ יְהוּדָֽה׃

πάντʼ ἐθέλω δόμεναι καὶ οἴκοθεν ἄλλʼ ἐπιθεῖναι.

yebhis tisraH paraavato divo vishvaani rocanaa

λισσομένους· χρειὼ γὰρ ἱκάνεται οὐκέτʼ ἀνεκτός.

وَمَا تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ

nahi tvaa puuSann atimanya aaghRNe na te sakhyam apahnuve

πάντα μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·

يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ

μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν.

rakSaa No agne tava rakSaNebhii raarakSaaNaH sumakha priiNaanaH

tvaM hi vRtrahann eSaam paataa somaanaam asi

pari dhaamaani yaani te tvaM somaasi vishvataH

Will he delight himself in the Almighty? will he always call upon God?

καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες,

prendraagnibhyaaM suvacasyaam iyarmi sindhaav iva prerayaM naavam arkaiH

وَمَا تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ

πρόφρονες εἰρύατο· νῦν αὖτέ με μοῖρα κιχάνει.

Τρῶας ὁμῶς αὐτούς τʼ ὄλεκεν καὶ μώνυχας ἵππους.