כִּ֣י יֶשׁ־ י֔וֹם קָרְא֥וּ נֹצְרִ֖ים בְּהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם ק֚וּמוּ וְנַעֲלֶ֣ה צִיּ֔וֹן אֶל־ יְהוָ֖ה אֱלֹהֵֽינוּ׃

וְאִם־ תְּמָאֲנ֖וּ וּמְרִיתֶ֑ם חֶ֣רֶב תְּאֻכְּל֔וּ כִּ֛י פִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר׃

וְהַשֹּׁכֵ֣ב בַּבַּ֔יִת יְכַבֵּ֖ס אֶת־ בְּגָדָ֑יו וְהָאֹכֵ֣ל בַּבַּ֔יִת יְכַבֵּ֖ס אֶת־ בְּגָדָֽיו׃

יְחַזְּקוּ־ לָ֨מוֹ ׀ דָּ֘בָ֤ר רָ֗ע יְֽ֭סַפְּרוּ לִטְמ֣וֹן מוֹקְשִׁ֑ים אָ֝מְר֗וּ מִ֣י יִרְאֶה־ לָּֽמוֹ׃

אֹהֵ֣ב מ֖וּסָר אֹ֣הֵֽב דָּ֑עַת וְשֹׂנֵ֖א תוֹכַ֣חַת בָּֽעַר׃

וַתֹּ֤אמֶר לוֹ֙ אִמּ֔וֹ עָלַ֥י קִלְלָתְךָ֖ בְּנִ֑י אַ֛ךְ שְׁמַ֥ע בְּקֹלִ֖י וְלֵ֥ךְ קַֽח־ לִֽי׃

And Abraham was an hundred years old, when his son Isaac was born unto him.

ἤθελʼ Ἀχαιοῖσιν θάνατον πολέεσσι γενέσθαι.

sthiraM hi jaanam eSaaM vayo maatur niretave

τάων μοι περὶ κῆρι τιέσκετο Ἴλιος ἱρὴ

abodhi jaara uSasaam upasthaad dhotaa mandraH kavitamaH paavakaH

aa yoniM vanyam asadat punaanaH sam indur gobhir asarat sam adbhiH

daanaa mRgo na vaaraNaH purutraa carathaM dadhe

apaanudo janam amitrayantam uruM devebhyo akRNor ulokam

kas te bhaagaH kiM vayo dudhra khidvaH puruhuuta puruuvaso .asuraghnaH

samudreNa sindhavo yaadamaanaa indraaya somaM suSutam bharantaH

aitu puuSaa rayir bhagaH svasti sarvadhaatamaH

لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِي الْأَمْرِ وَادْعُ إِلَى رَبِّكَ إِنَّكَ لَعَلَى هُدًى مُسْتَقِيمٍ

sa sunvate maghavaa jiiradaanave .avindaj jyotir manave haviSmate

ὣς ἄρα τὼ Τρώεσσιν ἐελδομένοισι φανήτην.

ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει,

aa no gomantam ashvinaa suviiraM surathaM rayim