וּמוֹצִיאִ֖י מֵאֹֽיְבָ֑י וּמִקָּמַי֙ תְּר֣וֹמְמֵ֔נִי מֵאִ֥ישׁ חֲמָסִ֖ים תַּצִּילֵֽנִי׃

וַתִּגְמֹ֖ל אֶת־ לֹ֣א רֻחָ֑מָה וַתַּ֖הַר וַתֵּ֥לֶד בֵּֽן׃

בְּחֻקֹּתֶ֥יךָ אֶֽשְׁתַּעֲשָׁ֑ע לֹ֖א אֶשְׁכַּ֣ח דְּבָרֶֽךָ׃

לָכֵ֗ן נְאֻ֤ם הָֽאָדוֹן֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת אֲבִ֖יר יִשְׂרָאֵ֑ל ה֚וֹי אֶנָּחֵ֣ם מִצָּרַ֔י וְאִנָּקְמָ֖ה מֵאוֹיְבָֽי׃

וַיָּבֹא֙ הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֔יד וַיֵּ֖שֶׁב לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וַיֹּ֗אמֶר מִֽי־ אֲנִ֞י יְהוָ֤ה אֱלֹהִים֙ וּמִ֣י בֵיתִ֔י כִּ֥י הֲבִיאֹתַ֖נִי עַד־ הֲלֹֽם׃

aapitve naH prapitve tuuyam aa gahi kaNveSu su sacaa piba

avarSiir varSam ud u Suu gRbhaayaakar dhanvaany atyetavaa u

Εἶπαν δὲ οἱ ἀκούσαντες· Καὶ τίς δύναται σωθῆναι;

dhuumaketuH samidhaa bhaaRjiiko mandro hotaa nityo vaacaa yajiiyaan

τὸν μὲν ἔπειτʼ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου

ἠπείλησεν μῦθον ὃ δὴ τετελεσμένος ἐστί·

إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَيْكُمْ رَسُولًا شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَا أَرْسَلْنَا إِلَى فِرْعَوْنَ رَسُولًا

durmitraasaH prakalavin mimaanaa jahur vishvaani bhojanaa sudaase

sa na eniiM vasavaano rayiM daaH praarya stuSe tuvimaghasya daanam

rakSaa ca no maghonaH paahi suuriin anehasas te harivo abhiSTau

vaajeSu saasahir bhava tvaam iimahe shatakrato

πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.

وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ

aham etaM gavyayam ashvyam pashum puriiSiNaM saayakenaa hiraNyayam

τὸν μὲν ἔπειτʼ εἴασε καὶ ἀχνύμενός περ ἑταίρου,

πάπτηνεν δὲ ἕκαστος ὅπῃ φύγοι αἰπὺν ὄλεθρον.