אֲשֶׁ֤ר קְצִיר֨וֹ ׀ רָ֘עֵ֤ב יֹאכֵ֗ל וְאֶֽל־ מִצִנִּ֥ים יִקָּחֵ֑הוּ וְשָׁאַ֖ף צַמִּ֣ים חֵילָֽם׃

וְ֠נָתְנוּ בְּנֵ֨י אַהֲרֹ֧ן הַכֹּהֵ֛ן אֵ֖שׁ עַל־ הַמִּזְבֵּ֑חַ וְעָרְכ֥וּ עֵצִ֖ים עַל־ הָאֵֽשׁ׃

וּמִן־ הִֽתְחַבְּר֥וּת אֵלָ֖יו יַעֲשֶׂ֣ה מִרְמָ֑ה וְעָלָ֥ה וְעָצַ֖ם בִּמְעַט־ גּֽוֹי׃

כִּ֤י אִם־ יְגַדְּלוּ֙ אֶת־ בְּנֵיהֶ֔ם וְשִׁכַּלְתִּ֖ים מֵֽאָדָ֑ם כִּֽי־ גַם־ א֥וֹי לָהֶ֖ם בְּשׂוּרִ֥י מֵהֶֽם׃

וַ֠יָּשָׁב יְהוֹשָׁפָ֨ט מֶֽלֶךְ־ יְהוּדָ֧ה אֶל־ בֵּית֛וֹ בְּשָׁל֖וֹם לִֽירוּשָׁלָֽ͏ִם׃

Of the children of Levi four thousand and six hundred.

εὗρεν ἔπειτʼ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον

iheha jaataa sam avaavashiitaam arepasaa tanvaaaa\ naamabhiH svaiH

ὑσμίνην ἤρτυνον ἀριστῆας καλέσαντες

pra nimneneva sindhavo ghnanto vRtraaNi bhuurNayaH

ἔνθʼ ἑλέτην ὃ μὲν υἱὸν Ἀρηϊθόοιο ἄνακτος

uta gnaa agnir adhvara uto gRhapatir dame

tvaam abhi pra Nonumo jetaaram aparaajitam

مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ إِنْ يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًا

ζηλοῦσιν ὑμᾶς οὐ καλῶς, ἀλλὰ ἐκκλεῖσαι ὑμᾶς θέλουσιν, ἵνα αὐτοὺς ζηλοῦτε.

قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَى قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَبُشْرَى لِلْمُؤْمِنِينَ

τὴν δὲ μίαν χρυσῆν, τῇ ῥʼ ἔσχετο μείλινον ἔγχος.

huve vo deviim aditiM namobhir mRLiikaaya varuNam mitram agnim

sarvaaH saMgatya viirudho .asyai saM datta viirya\m

imaa brahmaaNi vardhanaashvibhyaaM santu shaMtamaa

And the days of Isaac were an hundred and fourscore years.

εἰ μὴ ἄρʼ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι εἶπε παραστὰς