שְׁלָחַ֙יִךְ֙ פַּרְדֵּ֣ס רִמּוֹנִ֔ים עִ֖ם פְּרִ֣י מְגָדִ֑ים כְּפָרִ֖ים עִם־ נְרָדִֽים׃

אָנֹכִ֗י אֵרֵ֤ד עִמְּךָ֙ מִצְרַ֔יְמָה וְאָנֹכִ֖י אַֽעַלְךָ֣ גַם־ עָלֹ֑ה וְיוֹסֵ֕ף יָשִׁ֥ית יָד֖וֹ עַל־ עֵינֶֽיךָ׃

לֹ֥א יֵשְׁב֖וּ בְּאֶ֣רֶץ יְהוָ֑ה וְשָׁ֤ב אֶפְרַ֙יִם֙ מִצְרַ֔יִם וּבְאַשּׁ֖וּר טָמֵ֥א יֹאכֵֽלוּ׃

כִּי־ אַ֭תָּה עָמָ֣ל תִּשְׁכָּ֑ח כְּמַ֖יִם עָבְר֣וּ תִזְכֹּֽר׃

וְהָעִ֞יר רַחֲבַ֤ת יָדַ֙יִם֙ וּגְדוֹלָ֔ה וְהָעָ֥ם מְעַ֖ט בְּתוֹכָ֑הּ וְאֵ֥ין בָּתִּ֖ים בְּנוּיִֽם׃

وَلَوْ شِئْنَا لَآتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَاهَا وَلَكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّي لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ

sa yojate aruSaa vishvabhojasaa sa dudravat svaaaa\hutaH

σπευδόντων· τοῖον γὰρ ἔχον πόνον ἀμφιέποντες.

ἀθανάτοις, ἐπεὶ οὔ ποτʼ ἐμὸς πάϊς, εἴ ποτʼ ἔην γε,

sa maanuSiir abhi visho vi bhaati vaishvaanaro vaavRdhaano vareNa

shraataM havir o Sv ai\ndra pra yaahi jagaama suuro adhvano vimadhyam

agniM dveSo yotavai no gRNiimasy agniM shaM yosh ca daatave

ὀρνύμεναι Δαναούς· δὴ γὰρ νόος ἐτράπετʼ αὐτοῦ.

εὖ σχεθέειν περὶ τέρμα καὶ οὐκ ἐτύχησεν ἑλίξας·

ayaamann ugro maghavaa puruuvasur gor ashvasya pra daatu naH

adyaa muriiya yadi yaatudhaano asmi yadi vaayus tatapa puuruSasya

ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·

juSTvii na indo supathaa sugaany urau pavasva varivaaMsi kRNvan

παμφαίνονθʼ ὥς τʼ ἀστέρʼ ἐπεσσύμενον πεδίοιο,

ni te mano manasi dhaayy asme janyuH patis tanva\m aa vivishyaaH

atyaayaatam ashvinaa tiro vishvaa ahaM sanaa

ekaH suparNaH sa samudram aa vivesha sa idaM vishvam bhuvanaM vi caSTe

makSuu taa ta indra daanaapnasa aakSaaNe shuura vajrivaH