אֵ֣שֶׁת כְּ֭סִילוּת הֹֽמִיָּ֑ה פְּ֝תַיּ֗וּת וּבַל־ יָ֥דְעָה מָּֽה׃

אִם־ הִתְרָחַ֥צְתִּי במו־ בְמֵי־ שָׁ֑לֶג וַ֝הֲזִכּ֗וֹתִי בְּבֹ֣ר כַּפָּי׃

וַיֵּ֕לֶךְ בְּכָל־ חַטֹּ֥אות אָבִ֖יו אֲשֶׁר־ עָשָׂ֣ה לְפָנָ֑יו וְלֹא־ הָיָ֨ה לְבָב֤וֹ שָׁלֵם֙ עִם־ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔יו כִּלְבַ֖ב דָּוִ֥ד אָבִֽיו׃

וְאִם־ בִּכְלִ֨י בַרְזֶ֧ל ׀ הִכָּ֛הוּ וַיָּמֹ֖ת רֹצֵ֣חַֽ ה֑וּא מ֥וֹת יוּמַ֖ת הָרֹצֵֽחַ׃

ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε,

upahvareSu yad acidhvaM yayiM vaya iva marutaH kena cit pathaa

μὴ δύναται, ἀδελφοί μου, συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι ἢ ἄμπελος σῦκα; ⸂οὔτε ἁλυκὸν⸃ γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ.

ὡς δʼ ὅτε τίς τε κύων συὸς ἀγρίου ἠὲ λέοντος

δεύτερον ὁρμηθείς, ὃ δὲ Πήδασον οὔτασεν ἵππον

ima aa yaatam indavaH somaaso dadhyaashiraH sutaaso dadhyaashiraH

The men of Ramah and Gaba, six hundred twenty and one.

aa no bhara bhagam indra dyumantaM ni te deSNasya dhiimahi prareke

ghRNaa na yo dhrajasaa patmanaa yann aa rodasii vasunaa daM supatnii

ὣς φάτο, τὴν δʼ οὔ τι προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων,

ἀνδρῶν δυσμενέων δῦναι στρατὸν ἐγγὺς ἐόντων

evaa raatis tuviimagha vishvebhir dhaayi dhaatRbhiH

ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

nuu sadmaanaM divyaM naMshi devaa bhaaradvaajaH sumatiM yaati hotaa

dhanyaa cid dhi tve dhiSaNaa vaSTi pra devaa ~n janma gRNate yajadhyai

πρόσθε μὲν ἱππῆες, μετὰ δὲ νέφος εἵπετο πεζῶν

yaH puSpiNiish ca prasva\sh ca dharmaNaadhi daane vy a\vaniir adhaarayaH

ud u stomaaso ashvinor abudhra~n jaami brahmaaNy uSasash ca deviiH

Ζεὺς μέν ῥα Τρώεσσι καὶ Ἕκτορι βούλετο νίκην

γνῶ δʼ Ὀδυσεὺς ὅ οἱ οὔ τι τέλος κατακαίριον ἦλθεν,