וַיַּ֥עַל הַנֵּרֹ֖ת לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־ מֹשֶֽׁה׃

וְאֵ֖לֶּה בְּנֵ֣י שׁוּתָ֑לַח לְעֵרָ֕ן מִשְׁפַּ֖חַת הָעֵרָנִֽי׃

רָאִ֤יתָה יְהוָה֙ עַוָּ֣תָתִ֔י שָׁפְטָ֖ה מִשְׁפָּטִֽי׃

וַיִּרְא֣וּ אֶחָ֗יו כִּֽי־ אֹת֞וֹ אָהַ֤ב אֲבִיהֶם֙ מִכָּל־ אֶחָ֔יו וַֽיִּשְׂנְא֖וּ אֹת֑וֹ וְלֹ֥א יָכְל֖וּ דַּבְּר֥וֹ לְשָׁלֹֽם׃

וְשִׁלַּ֥חְתִּי אֵ֖שׁ בְּחוֹמַ֣ת עַזָּ֑ה וְאָכְלָ֖ה אַרְמְנֹתֶֽיהָ׃

Δευκαλίωνα δʼ ἔπειθʼ, ἵνα τε ξυνέχουσι τένοντες

τὼ δʼ ἀμφὶς φρονέοντε δύω Κρόνου υἷε κραταιὼ

ἔνθʼ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δʼ ἵμερος, ἐν δʼ ὀαριστὺς

ἀνδρῶν δʼ Εὔφορβος· σὺ δέ με τρίτος ἐξεναρίζεις.

puurbhittamam maghavann indra govidam iishaanaM raaya iimahe

(And they said unto him, Lord, he hath ten pounds.)

أَنِ اعْمَلْ سَابِغَاتٍ وَقَدِّرْ فِي السَّرْدِ وَاعْمَلُوا صَالِحًا إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

قَالَ هَلْ آمَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَا أَمِنْتُكُمْ عَلَى أَخِيهِ مِنْ قَبْلُ فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ

oSadhiir iti maataras tad vo deviir upa bruve

And the word of the LORD came unto Zechariah, saying,

sa sukratur yo vi duraH paNiinaam punaano arkam purubhojasaM naH

πάντα δὲ δοκιμάζετε, τὸ καλὸν κατέχετε,

Καυχάσθω δὲ ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ,

viiLupavibhir maruta RbhukSaNa aa rudraasaH sudiitibhiH

ἡμῖν μὲν τόδʼ ἔφηνε τέρας μέγα μητίετα Ζεὺς

τὴν δʼ αὖτε προσέειπε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη·

ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·

दैवी सम्पद्विमोक्षाय निबन्धायासुरी मता । मा शुचः सम्पदं दैवीमभिजातोऽसि पाण्डव

ahaM taSTeva vandhuram pary acaami hRdaa matim