בְּֽנֵי־ אֶפְרַ֗יִם נוֹשְׁקֵ֥י רוֹמֵי־ קָ֑שֶׁת הָ֝פְכ֗וּ בְּי֣וֹם קְרָֽב׃

וַיִּשְׁכַּ֥ב חִזְקִיָּ֖הוּ עִם־ אֲבֹתָ֑יו וַיִּמְלֹ֛ךְ מְנַשֶּׁ֥ה בְנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃

בְּצִדְקָתְךָ֗ תַּצִּילֵ֥נִי וּֽתְפַלְּטֵ֑נִי הַטֵּֽה־ אֵלַ֥י אָ֝זְנְךָ֗ וְהוֹשִׁיעֵֽנִי׃

bhadraM gRhaM kRNutha bhadravaaco bRhad vo vaya ucyate sabhaasu

οἳ δὲ τρὶς περὶ νεκρὸν ἐΰτριχας ἤλασαν ἵππους

يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَالسَّمَاوَاتُ وَبَرَزُوا لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

οὔτʼ ἐς Ἀθηναίης ἐξοίχεται, ἔνθά περ ἄλλαι

ἄορι θεινομένων, ἐρυθαίνετο δʼ αἵματι γαῖα.

ἀντίθεόν τʼ Αἴαντα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα·

takSad yadii manaso venato vaag jyeSThasya vaa dharmaNi kSor aniike

καὶ τὸν μὲν μετὰ χερσὶν ἐρύσατο Φοῖβος Ἀπόλλων

Ζεὺς δὲ θεῶν ἀγορὴν ποιήσατο τερπικέραυνος

ὅς τʼ εἶσιν πόλεμον δὲ μετʼ ἀνέρας οὕς τε Κρονίων

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْرًا وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ

tam id vocemaa vidatheSu shambhuvam mantraM devaa anehasam

As unknown, and yet well known; as dying, and, behold, we live; as chastened, and not killed;

Ἕκτορ ἔμʼ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ

And all the days of Lamech were seven hundred seventy and seven years: and he died.

τίλλε κόμην, ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρην

Μῄοσιν αὖ Μέσθλης τε καὶ Ἄντιφος ἡγησάσθην

χεύαντες δὲ τὸ σῆμα πάλιν κίον· αὐτὰρ ἔπειτα

ubhaa yaataM naasatyaa sajoSasaa prati havyaani viitaye

δεῦρό νυν ἢ τρίποδος περιδώμεθον ἠὲ λέβητος,

Πάτροκλος μὲν σῖτον ἑλὼν ἐπένειμε τραπέζῃ