וְעַ֣ל ׀ גְּב֣וּל נַפְתָּלִ֗י מִפְּאַ֥ת קָדִ֛מָה עַד־ פְּאַת־ יָ֖מָּה מְנַשֶּׁ֥ה אֶחָֽד׃

עֲטָר֤וֹת וְדִיבֹן֙ וְיַעְזֵ֣ר וְנִמְרָ֔ה וְחֶשְׁבּ֖וֹן וְאֶלְעָלֵ֑ה וּשְׂבָ֥ם וּנְב֖וֹ וּבְעֹֽן׃

וְאֶת־ בֵּֽית־ צ֥וּר וְאֶת־ שׂוֹכ֖וֹ וְאֶת־ עֲדֻלָּֽם׃

וְדִשׁ֥וֹן וְאֵ֖צֶר וְדִישָׁ֑ן אֵ֣לֶּה אַלּוּפֵ֧י הַחֹרִ֛י בְּנֵ֥י שֵׂעִ֖יר בְּאֶ֥רֶץ אֱדֽוֹם׃

aare paashaa aare aghaani devaa maa maadhi putre vim iva grabhiiSTa

And there was a good way off from them an herd of many swine feeding.

puraaNaa vaaM viiryaaaa\ pra bravaa jane .atho haasathur bhiSajaa mayobhuvaa

urau vaa ye antarikSe madanti divo vaa ye rocane santi devaaH

vyaanashiH pavase soma dharmabhiH patir vishvasya bhuvanasya raajasi

إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِنْ تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِنْ قَبْلُ وَيَتَوَلَّوْا وَهُمْ فَرِحُونَ

ἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸς

ye madhyamaasa uta nuutanaasa utaavamasya puruhuuta bodhi

sahasradhaaraH surabhir adabdhaH pari srava vaajasaatau nRSahye

tvaM nRbhir dakSiNaavadbhir agne sumitrebhir idhyase devayadbhiH

pra hotaa jaato mahaan nabhovin nRSadvaa siidad apaam upasthe

Rtasya pathaa namasaa miyedho devebhyo devatamaH suSuudat