כְּמַרְעִיתָם֙ וַיִּשְׂבָּ֔עוּ שָׂבְע֖וּ וַיָּ֣רָם לִבָּ֑ם עַל־ כֵּ֖ן שְׁכֵחֽוּנִי׃

וַיְסַקֵּ֤ל בָּֽאֲבָנִים֙ אֶת־ דָּוִ֔ד וְאֶת־ כָּל־ עַבְדֵ֖י הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֑ד וְכָל־ הָעָם֙ וְכָל־ הַגִּבֹּרִ֔ים מִימִינ֖וֹ וּמִשְּׂמֹאלֽוֹ׃

וַתְּהִ֨י אִשָּׁ֥ה אַחֶ֛רֶת לִֽירַחְמְאֵ֖ל וּשְׁמָ֣הּ עֲטָרָ֑ה הִ֖יא אֵ֥ם אוֹנָֽם׃

בְּהַנְחֵ֤ל עֶלְיוֹן֙ גּוֹיִ֔ם בְּהַפְרִיד֖וֹ בְּנֵ֣י אָדָ֑ם יַצֵּב֙ גְּבֻלֹ֣ת עַמִּ֔ים לְמִסְפַּ֖ר בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

αὐτίκʼ ἐπειρᾶτο Κρονίδης ἐρεθιζέμεν Ἥρην

indraaya pavate madaH somo marutvate sutaH

κείνʼ ὄχεα κροτέοντες. ἄναξ δʼ ἐνόησε τάχιστα

pade -pade me jarimaa ni dhaayi varuutrii vaa shakraa yaa paayubhish ca

svaaduH pavaate ati vaaram avyam aa siidaati kalashaM devayur naH

ποιμέσιν οὔ τι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω,

viraaT samraaD vibhviiH prabhviir bahviish ca bhuuyasiish ca yaaH

dadaanam in na dadabhanta manmaagnir varuutham mama tasya caakan

ἤσπαιρʼ ὡς ὅτε βοῦς τόν τʼ οὔρεσι βουκόλοι ἄνδρες

taash cin nu na maranti no vayam maraamaare asya yojanaM

aa na indraabRhaspatii gRham indrash ca gachatam

مِمَّا خَطِيئَاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَارًا فَلَمْ يَجِدُوا لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْصَارًا

μητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·

وَلَا تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَأَوْلَادُهُمْ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُعَذِّبَهُمْ بِهَا فِي الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَهُمْ كَافِرُونَ

καὶ τρίποδʼ ὠτώεντα δυωκαιεικοσίμετρον

δυσκελάδου μνήσαντο, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.

νηλέα θυμὸν ἔχοντας ἐπʼ ἤματι δακρύσαντας·

πρῶτον, ἔπειτα δὲ καὐτὸς ὀνήσεαι αἴ κε πίῃσθα.

εἰ δέ μιν οἰκτίρεις καί τοι φίλος ἔπλετο θυμῷ