קְֽצַר־ אַ֭פַּיִם יַעֲשֶׂ֣ה אִוֶּ֑לֶת וְאִ֥ישׁ מְ֝זִמּ֗וֹת יִשָּׂנֵֽא׃

וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֶל־ אַבְרָהָ֑ם לָ֣מָּה זֶּה֩ צָחֲקָ֨ה שָׂרָ֜ה לֵאמֹ֗ר הַאַ֥ף אֻמְנָ֛ם אֵלֵ֖ד וַאֲנִ֥י זָקַֽנְתִּי׃

עֲצַ֣ת יְ֭הוָה לְעוֹלָ֣ם תַּעֲמֹ֑ד מַחְשְׁב֥וֹת לִ֝בּ֗וֹ לְדֹ֣ר וָדֹֽר׃

שָׁמַ֤עְתָּ חֶרְפָּתָם֙ יְהוָ֔ה כָּל־ מַחְשְׁבֹתָ֖ם עָלָֽי׃

אַחֲרָ֛יו הֶחֱזִ֥יקוּ הַלְוִיִּ֖ם רְח֣וּם בֶּן־ בָּנִ֑י עַל־ יָד֣וֹ הֶחֱזִ֗יק חֲשַׁבְיָ֛ה שַׂר־ חֲצִי־ פֶ֥לֶךְ קְעִילָ֖ה לְפִלְכּֽוֹ׃

οὐδένα γὰρ ἔχω ἰσόψυχον ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει,

τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο κατὰ στῆθος βάλε δουρί,

ἕστασαν ὡς ὅτε τε δρύες οὔρεσιν ὑψικάρηνοι,

agnir hotaa gRhapatiH sa raajaa vishvaa veda janimaa jaatavedaaH

vaayav aa candreNa raadhasaa gatam indrash ca raadhasaa gatam

shucibhraajaa uSaso navedaa yashasvatiir apasyuvo na satyaaH

ὣς τὸν Τυδεΐδης ἠδʼ ὃ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς

adha gmantoshanaa pRchate vaaM kadarthaa na aa gRham

πολλὸς δʼ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθʼ ὅμιλος

vaishvaanaram manasaagniM nicaayyaa haviSmanto anuSatyaM svarvidam

τοίχου τοῦ ἑτέροιο, θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει

πάντοθεν ἐκ κλισιῶν· ἐπὶ δʼ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει

The children of Lebanah, the children of Hagabah, the children of Akkub,

πᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν,

إِنَّمَا يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا الَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِهَا خَرُّوا سُجَّدًا وَسَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ

τίπτʼ αὖτʼ ὦ κυνάμυια θεοὺς ἔριδι ξυνελαύνεις

αἳ δὲ βάτην τρήρωσι πελειάσιν ἴθμαθʼ ὁμοῖαι

uruvyacaa jaThara aa vRSasva piteva naH shRNuhi huuyamaanaH

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَى مَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنَافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُودًا