אֶנְהָֽגֲךָ֗ אֲבִֽיאֲךָ֛ אֶל־ בֵּ֥ית אִמִּ֖י תְּלַמְּדֵ֑נִי אַשְׁקְךָ֙ מִיַּ֣יִן הָרֶ֔קַח מֵעֲסִ֖יס רִמֹּנִֽי׃

אִ֥ישׁ לָשׁוֹן֮ בַּל־ יִכּ֢וֹן בָּ֫אָ֥רֶץ אִישׁ־ חָמָ֥ס רָ֑ע יְ֝צוּדֶ֗נּוּ לְמַדְחֵפֹֽת׃

כָּל־ חֹשֶׁךְ֮ טָמ֢וּן לִצְפּ֫וּנָ֥יו תְּ֭אָכְלֵהוּ אֵ֣שׁ לֹֽא־ נֻפָּ֑ח יֵ֖רַע שָׂרִ֣יד בְּאָהֳלֽוֹ׃

כְּשָׂכִ֥יר כְּתוֹשָׁ֖ב יִהְיֶ֣ה עִמָּ֑ךְ עַד־ שְׁנַ֥ת הַיֹּבֵ֖ל יַעֲבֹ֥ד עִמָּֽךְ׃

וַיַּקְרֵב֮ אֶת־ הַמִּנְחָה֒ וַיְמַלֵּ֤א כַפּוֹ֙ מִמֶּ֔נָּה וַיַּקְטֵ֖ר עַל־ הַמִּזְבֵּ֑חַ מִלְּבַ֖ד עֹלַ֥ת הַבֹּֽקֶר׃

רָאִ֣יתָה יְ֭הוָה אַֽל־ תֶּחֱרַ֑שׁ אֲ֝דֹנָ֗י אֲל־ תִּרְחַ֥ק מִמֶּֽנִּי׃

ἔνθʼ ὅ γε τοὺς ἐνάριζε, φίλον δʼ ἐξαίνυτο θυμὸν

taav asmabhyaM dRshaye suuryaaya punar daataam asum adyeha bhadram

uta tyaa sadya aaryaa sarayor indra paarataH

ἴστε γὰρ ὅσσον ἐμοὶ ἀρετῇ περιβάλλετον ἵπποι·

ata aa yaahy adhvaraM no achaa tvaayaa havish cakRmaa satyaraadhaH

maa no rakSo abhi naD yaatumaavataam apochatu mithunaa yaa kimiidinaa

indram itthaa giro mamaachaagur iSitaa itaH

ᾤχετο τετριγυῖα· ταφὼν δʼ ἀνόρουσεν Ἀχιλλεὺς

न काङ्क्षे विजयं कृष्ण न च राज्यं सुखानि च । किं नो राज्येन गोविन्द किं भोगैर्जीवितेन वा

Ἄλκηστις Πελίαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστη.

aham etaa manave vishvashcandraaH sugaa apash cakara vajrabaahuH

aa yan nakSatraM dadRshe divo na punar yato nakir addhaa nu veda

τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐ κατʼ ἐπιταγήν.

yasminn indro vasubhir maadayaate tam ashyaama devayanto vo adya

يَتَخَافَتُونَ بَيْنَهُمْ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًا