וְחִלַּקְתֶּ֞ם אֶת־ הָאָ֧רֶץ הַזֹּ֛את לָכֶ֖ם לְשִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

וַיָּרֻ֙צוּ֙ וַיִּקָּחֻ֣הוּ מִשָּׁ֔ם וַיִּתְיַצֵּ֖ב בְּת֣וֹךְ הָעָ֑ם וַיִּגְבַּהּ֙ מִכָּל־ הָעָ֔ם מִשִּׁכְמ֖וֹ וָמָֽעְלָה׃

אִם־ אַ֭תָּה תְּשַׁחֵ֣ר אֶל־ אֵ֑ל וְאֶל־ שַׁ֝דַּ֗י תִּתְחַנָּֽן׃

הִנֵּה־ נָ֣א בְ֭הֵמוֹת אֲשֶׁר־ עָשִׂ֣יתִי עִמָּ֑ךְ חָ֝צִ֗יר כַּבָּקָ֥ר יֹאכֵֽל׃

זֶה֩ עֶשְׂרִ֨ים שָׁנָ֤ה אָנֹכִי֙ עִמָּ֔ךְ רְחֵלֶ֥יךָ וְעִזֶּ֖יךָ לֹ֣א שִׁכֵּ֑לוּ וְאֵילֵ֥י צֹאנְךָ֖ לֹ֥א אָכָֽלְתִּי׃

וּמָ֣ה דִי֩ עליך עֲלָ֨ךְ וְעַל־ אחיך אֶחָ֜ךְ יֵיטַ֗ב בִּשְׁאָ֛ר כַּסְפָּ֥א וְדַהֲבָ֖ה לְמֶעְבַּ֑ד כִּרְע֥וּת אֱלָהֲכֹ֖ם תַּעַבְדֽוּן׃

taaM vo devaaH sumatim uurjayantiim iSam ashyaama vasavaH shasaa goH

إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ

ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται

For the LORD will not cast off for ever:

δεινὸν ἀπʼ ἀκροτάτης κόρυθος νεύοντα νοήσας.

παιδὶ δόμεν θάνατον· τῆς δʼ ἠεροφοῖτις Ἐρινὺς

وَيَا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

ud v eti prasaviitaa janaanaam mahaan ketur arNavaH suuryasya

αὐτὰρ ἐπὴν ἔλθητε, Διός τʼ εἰς ὦπα ἴδησθε,

varSman pRthivyaaH sudinatve ahnaam uurdhvo bhava sukrato devayajyaa

indro yasyaavitaa yasya maruto gamat sa gomati vraje

τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِنَ الرُّسُلِ وَمَا أَدْرِي مَا يُفْعَلُ بِي وَلَا بِكُمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَيَّ وَمَا أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ

ὣς ἔφατʼ, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·

And Israel rebelled against the house of David unto this day.