וָאֶשְׁלְחָ֤ה אֵלָיו֙ לֵאמֹ֔ר לֹ֤א נִֽהְיָה֙ כַּדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה אֲשֶׁ֖ר אַתָּ֣ה אוֹמֵ֑ר כִּ֥י מִֽלִּבְּךָ֖ אַתָּ֥ה בוֹדָֽאם׃

וְנָסַ֤ב אֹתוֹ֙ הַגְּב֔וּל מִצְּפ֖וֹן חַנָּתֹ֑ן וְהָיוּ֙ תֹּֽצְאֹתָ֔יו גֵּ֖י יִפְתַּח־ אֵֽל׃

וַיֹּ֨אמֶר אַבְרָ֜ם אֶל־ ל֗וֹט אַל־ נָ֨א תְהִ֤י מְרִיבָה֙ בֵּינִ֣י וּבֵינֶ֔יךָ וּבֵ֥ין רֹעַ֖י וּבֵ֣ין רֹעֶ֑יךָ כִּֽי־ אֲנָשִׁ֥ים אַחִ֖ים אֲנָֽחְנוּ׃

וְהֵ֥ם וַאֲבֹתֵ֖ינוּ הֵזִ֑ידוּ וַיַּקְשׁוּ֙ אֶת־ עָרְפָּ֔ם וְלֹ֥א שָׁמְע֖וּ אֶל־ מִצְוֺתֶֽיךָ׃

βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν

The children of Bebai, six hundred twenty and three.

إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَه...

τῶν ἤτοι αὐτῶν τέρενα χρόα γῦπες ἔδονται,

stotraM raadhaanaam pate girvaaho viira yasya te

tam aryamaabhi rakSaty Rjuuyantam anu vratam

kriiLaM vaH shardho maarutam anarvaaNaM ratheshubham

τόφρʼ Ἕκτωρ ἔμπνυτο, καὶ ἂψ ἐς δίφρον ὀρούσας

ὣς ὃ πρόσθʼ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς

Mountains, and all hills; fruitful trees, and all cedars:

ἀλλὰ τί κεν ῥέξαιμι; θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ.

acety agnish cikitur havyavaaT sa sumadrathaH

أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ

yaa raadhasaa coditaaraa matiinaaM yaa vaajasya draviNodaa uta tman

ὣς ὃ πρόσθʼ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶς

yathaa vaam atrir ashvinaa giirbhir vipro ajohaviit

βριθὺ μέγα στιβαρόν, τῷ δάμνησι στίχας ἀνδρῶν

And whoso shall receive one such little child in my name receiveth me.

He sealeth up the hand of every man; that all men may know his work.