פְּצֵ֥נִי וְהַצִּילֵנִי֮ מִיַּ֢ד בְּֽנֵי־ נֵ֫כָ֥ר אֲשֶׁ֣ר פִּ֭יהֶם דִּבֶּר־ שָׁ֑וְא וִֽ֝ימִינָ֗ם יְמִ֣ין שָֽׁקֶר׃

כִּֽי־ אָ֭מַרְתִּי תְּנַחֲמֵ֣נִי עַרְשִׂ֑י יִשָּׂ֥א בְ֝שִׂיחִ֗י מִשְׁכָּבִֽי׃

וֽ͏ַיְחִי־ יֶ֗רֶד אֽ͏ַחֲרֵי֙ הוֹלִיד֣וֹ אֶת־ חֲנ֔וֹךְ שְׁמֹנֶ֥ה מֵא֖וֹת שָׁנָ֑ה וַיּ֥וֹלֶד בָּנִ֖ים וּבָנֽוֹת׃

vijehamaanaH parashur na jihvaaM dravir na draavayati daaru dhakSat

يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

shayuH parastaad adha nu dvimaataabandhanash carati vatsa ekaH

The children of Harim, three hundred and twenty.

siSaasantii dyotanaa shashvad aagaad agram-agram id bhajate vasuunaam

The children of Harim, three hundred and twenty.

tam uurmim aapo madhumattamaM vo .apaaM napaad avatv aashuhemaa

ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ

We are all one man’s sons; we are true men, thy servants are no spies.

akSo na cakryo\H shuura bRhan pra te mahnaa ririce rodasyoH

aa tvaa sahasram aa shataM yuktaa rathe hiraNyaye

φίλε κασίγνητε θάνατόν νύ τοι ὅρκιʼ ἔταμνον

parjanyavaataa vRSabhaa pRthivyaaH puriiSaaNi jinvatam apyaani

ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.