וְהָיִ֣יתָ לְשַׁמָּ֔ה לְמָשָׁ֖ל וְלִשְׁנִינָ֑ה בְּכֹל֙ הָֽעַמִּ֔ים אֲשֶׁר־ יְנַהֶגְךָ֥ יְהוָ֖ה שָֽׁמָּה׃

וַֽיהוָ֤ה אֱלֹהִים֙ אֱמֶ֔ת הֽוּא־ אֱלֹהִ֥ים חַיִּ֖ים וּמֶ֣לֶךְ עוֹלָ֑ם מִקִּצְפּוֹ֙ תִּרְעַ֣שׁ הָאָ֔רֶץ וְלֹֽא־ יָכִ֥לוּ גוֹיִ֖ם זַעְמֽוֹ׃

וּלְשֽׁוֹנְךָ֙ אַדְבִּ֣יק אֶל־ חִכֶּ֔ךָ וְנֶֽאֱלַ֔מְתָּ וְלֹא־ תִֽהְיֶ֥ה לָהֶ֖ם לְאִ֣ישׁ מוֹכִ֑יחַ כִּ֛י בֵּ֥ית מְרִ֖י הֵֽמָּה׃

טֶ֣רֶם אֶ֭עֱנֶה אֲנִ֣י שֹׁגֵ֑ג וְ֝עַתָּ֗ה אִמְרָתְךָ֥ שָׁמָֽרְתִּי׃

καὶ τὸ κατειβόμενον Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος

upa pra yaataM varam aa vasiSTham imaa brahmaaNy Rcyante yuvabhyaam

τὰ φρονέων κατὰ θυμὸν ὅπως καλλίτριχες ἵπποι

ἐγίνωσκεν γὰρ ὅτι διὰ φθόνον παραδεδώκεισαν αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς.

sarvaa taa vi Sya shithireva devaadhaa te syaama varuNa priyaasaH

yo jinaati na jiiyate hanti shatrum abhiitya

dasyuhanam puurbhidam indra satyam asmabhyaM citraM vRSaNaM rayiM daaH

γηθόσυνοι θεράποντες ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἕλοντο·

إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ الْغَافِلَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ

αἵματος ὀφθαλμοί· τὸ δʼ ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ ῥῖνας

θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν,