אֲשֶׁ֤ר אָֽמְר֨וּ ׀ לִלְשֹׁנֵ֣נוּ נַ֭גְבִּיר שְׂפָתֵ֣ינוּ אִתָּ֑נוּ מִ֖י אָד֣וֹן לָֽנוּ׃

יִשְׁלַ֤ח מִשָּׁמַ֨יִם ׀ וְֽיוֹשִׁיעֵ֗נִי חֵרֵ֣ף שֹׁאֲפִ֣י סֶ֑לָה יִשְׁלַ֥ח אֱ֝לֹהִ֗ים חַסְדּ֥וֹ וַאֲמִתּֽוֹ׃

כָּל־ מַחְמֶ֖צֶת לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ בְּכֹל֙ מוֹשְׁבֹ֣תֵיכֶ֔ם תֹּאכְל֖וּ מַצּֽוֹת׃

וַיָּ֨שֶׂם בֶּאֱד֜וֹם נְצִבִ֗ים בְּכָל־ אֱדוֹם֙ שָׂ֣ם נְצִבִ֔ים וַיְהִ֥י כָל־ אֱד֖וֹם עֲבָדִ֣ים לְדָוִ֑ד וַיּ֤וֹשַׁע יְהוָה֙ אֶת־ דָּוִ֔ד בְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר הָלָֽךְ׃

tubhyaM ghet te janaa ime vishvaaH sukSitayaH pRthak

dyaavaapRthivii varuNasya dharmaNaa viSkabhite ajare bhuuriretasaa

urv a\shyaam abhayaM jyotir indra maa no diirghaa abhi nashan tamisraaH

traayantaam iha devaas traayataam marutaaM gaNaH

τὸν πρότερος προσέειπε γέρων Πρίαμος θεοειδής·

adhi yas tasthau keshavantaa vyacasvantaa na puSTyai

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِثْلِهِ فَاجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًا لَا نُخْلِفُهُ نَحْنُ وَلَا أَنْتَ مَكَانًا سُوًى

अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् । साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः

devo devaan paribhuur Rtena vahaa no havyam prathamash cikitvaan

Rtasya yoge vi Syadhvam uudhaH shruSTiivariir bhuutanaasmabhyam aapaH

And forthwith he came to Jesus, and said, Hail, master; and kissed him.

ὁμοίως καὶ ὁ δεύτερος καὶ ὁ τρίτος, ἕως τῶν ἑπτά·

aad it pashcaa bubudhaanaa vy a\khyann aad id ratnaM dhaarayanta dyubhaktam

bhadraa dadRkSa urviyaa vi bhaasy ut te shocir bhaanavo dyaam apaptan

εἰ δέ τοι αὐτῷ θυμὸς ἐπέσσυται ὥς τε νέεσθαι