חֹֽבְרֹ֛ת אִשָּׁ֥ה אֶל־ אֲחוֹתָ֖הּ כַּנְפֵיהֶ֑ם לֹא־ יִסַּ֣בּוּ בְלֶכְתָּ֔ן אִ֛ישׁ אֶל־ עֵ֥בֶר פָּנָ֖יו יֵלֵֽכוּ׃

אֱדַ֙יִן֙ עללין עֽ͏ָלִּ֔ין כֹּ֖ל חַכִּימֵ֣י מַלְכָּ֑א וְלָֽא־ כָהֲלִ֤ין כְּתָבָא֙ לְמִקְרֵ֔א ופשרא וּפִשְׁרֵ֖הּ לְהוֹדָעָ֥ה לְמַלְכָּֽא׃

תְּנוּ־ צִ֣יץ לְמוֹאָ֔ב כִּ֥י נָצֹ֖א תֵּצֵ֑א וְעָרֶ֙יהָ֙ לְשַׁמָּ֣ה תִֽהְיֶ֔ינָה מֵאֵ֥ין יוֹשֵׁ֖ב בָּהֵֽן׃

וְאֶת־ חִילֵז֙ וְאֶת־ מִגְרָשֶׁ֔יהָ אֶת־ דְּבִ֖יר וְאֶת־ מִגְרָשֶֽׁיהָ׃

sadyo yaH syandro viSito dhaviiyaan RNo na taayur ati dhanvaa raaT

As a roaring lion, and a ranging bear; so is a wicked ruler over the poor people.

jaata aapRNo bhuvanaani rodasii agne taa vishvaa paribhuur asi tmanaa

maa no hetir vivasvata aadityaaH kRtrimaa sharuH

prati STobhanti sindhavaH pavibhyo yad abhriyaaM vaacam udiirayanti

γηθοσύνῃ, ὅθʼ ὁρᾶτο θεοὺς ἔριδι ξυνιόντας.

وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَإِنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ

prati druNaa gabhastyor gavaaM vRtraghna eSate

addhiid indra prasthitemaa haviiMSi cano dadhiSva pacatota somam

eSaa pratiicii duhitaa divo nRRn yoSeva bhadraa ni riNiite apsaH

οἵτινες ἐλάβετε τὸν νόμον εἰς διαταγὰς ἀγγέλων, καὶ οὐκ ἐφυλάξατε.

pari yat kaviH kaavyaa bharate shuuro na ratho bhuvanaani vishvaa

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَتَاكُمْ عَذَابُهُ بَيَاتًا أَوْ نَهَارًا مَاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُونَ

وَلَئِنْ قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ

And they reasoned among themselves, saying, It is because we have taken no bread.