וַיִּֽתְקַבְּצ֤וּ בְנֵֽי־ בִנְיָמִן֙ אַחֲרֵ֣י אַבְנֵ֔ר וַיִּהְי֖וּ לַאֲגֻדָּ֣ה אֶחָ֑ת וַיַּ֣עַמְד֔וּ עַ֥ל רֹאשׁ־ גִּבְעָ֖ה אֶחָֽת׃

תַּ֗חַת אֲשֶׁ֤ר לֹא־ עָבַ֙דְתָּ֙ אֶת־ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּשִׂמְחָ֖ה וּבְט֣וּב לֵבָ֑ב מֵרֹ֖ב כֹּֽל׃

וַתִּשְׁקֹ֥ט הָאָ֖רֶץ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֑ה וַיָּ֖מָת עָתְנִיאֵ֥ל בֶּן־ קְנַֽז׃

וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן־ אָדָ֕ם אֵ֣לֶּה הָאֲנָשִׁ֞ים הַחֹשְׁבִ֥ים אָ֛וֶן וְהַיֹּעֲצִ֥ים עֲצַת־ רָ֖ע בָּעִ֥יר הַזֹּֽאת׃

וְהִפְלָ֣ה יְהוָ֔ה בֵּ֚ין מִקְנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל וּבֵ֖ין מִקְנֵ֣ה מִצְרָ֑יִם וְלֹ֥א יָמ֛וּת מִכָּל־ לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל דָּבָֽר׃

οὖτα κατὰ λαπάρην· ὃ δʼ ἀνετράπετʼ, Ἀτρεΐδης δὲ

وَلِلَّهِ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

ut tvaa sutaaso rabhasaa amandiSuH puuSaNvaan vajrin sam u patnyaamadaH

asme saa vaam maadhvii raatir astu stomaM hinotam maanyasya kaaroH

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلَّهِ الْمَكْرُ جَمِيعًا يَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ وَسَيَعْلَمُ الْكُفَّارُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

And as he was now going down, his servants met him, and told him, saying, Thy son liveth.

And ye are complete in him, which is the head of all principality and power:

yuvor hi maataaditir vicetasaa dyaur na bhuumiH payasaa pupuutani

γαμβρὸς ἐὼν ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα·

κεῖσαι Ὀτρυντεΐδη πάντων ἐκπαγλότατʼ ἀνδρῶν·

ἅρματα δʼ ἄλλοτε μὲν χθονὶ πίλνατο πουλυβοτείρῃ,

devaash cit te asuryaaaa\ya puurve .anu kSatraaya mamire sahaaMsi

aa naktaa barhiH sadataam uSaasoshantaa mitraavaruNaa yajeha

And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken.