בֵּ֣ית צַ֭דִּיק חֹ֣סֶן רָ֑ב וּבִתְבוּאַ֖ת רָשָׁ֣ע נֶעְכָּֽרֶת׃

הֲ‍ֽתִקְשָׁר־ רֵ֭ים בְּתֶ֣לֶם עֲבֹת֑וֹ אִם־ יְשַׂדֵּ֖ד עֲמָקִ֣ים אַחֲרֶֽיךָ׃

כִּֽי־ תָנ֥וּחַ יַד־ יְהוָ֖ה בָּהָ֣ר הַזֶּ֑ה וְנָדוֹ֤שׁ מוֹאָב֙ תַּחְתָּ֔יו כְּהִדּ֥וּשׁ מַתְבֵּ֖ן במי בְּמ֥וֹ מַדְמֵנָֽה׃

בָּנֶ֨יךָ וּבְנֹתֶ֜יךָ נְתֻנִ֨ים לְעַ֤ם אַחֵר֙ וְעֵינֶ֣יךָ רֹא֔וֹת וְכָל֥וֹת אֲלֵיהֶ֖ם כָּל־ הַיּ֑וֹם וְאֵ֥ין לְאֵ֖ל יָדֶֽךָ׃

וַיֵּ֣לֶךְ ׀ מֵאֵ֣ת אֱלִישָׁ֗ע וַיָּבֹא֙ אֶל־ אֲדֹנָ֔יו וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ מָֽה־ אָמַ֥ר לְךָ֖ אֱלִישָׁ֑ע וַיֹּ֕אמֶר אָ֥מַר לִ֖י חָיֹ֥ה תִחְיֶֽה׃

וַיֹּֽאמְרוּ֙ אַנְשֵׁ֣י בֵֽית־ שֶׁ֔מֶשׁ מִ֚י יוּכַ֣ל לַעֲמֹ֔ד לִפְנֵ֨י יְהוָ֧ה הָאֱלֹהִ֛ים הַקָּד֖וֹשׁ הַזֶּ֑ה וְאֶל־ מִ֖י יַעֲלֶ֥ה מֵעָלֵֽינוּ׃

וַיַּ֤עַשׂ יְהוָה֙ ל֔וֹ כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר בְּיָדִ֑י וַיִּקְרַ֨ע יְהוָ֤ה אֶת־ הַמַּמְלָכָה֙ מִיָּדֶ֔ךָ וַֽיִּתְּנָ֖הּ לְרֵעֲךָ֥ לְדָוִֽד׃

וְאָכַ֨ל אַהֲרֹ֤ן וּבָנָיו֙ אֶת־ בְּשַׂ֣ר הָאַ֔יִל וְאֶת־ הַלֶּ֖חֶם אֲשֶׁ֣ר בַּסָּ֑ל פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד׃

For I am ready to halt, and my sorrow is continually before me.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ أَزْوَاجًا وَذُرِّيَّةً وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ لِكُلِّ أَجَلٍ كِتَابٌ

Who rejoice to do evil, and delight in the frowardness of the wicked;

And he reared up an altar for Baal in the house of Baal, which he had built in Samaria.

jagmir yuvaa nRSadanam avobhis traataa na indra enaso mahash cit

indro yad vRtram avadhiin nadiivRtam ubjann arNaaMsi jarhRSaaNo andhasaa

tavaayaM vishvaH puruhuuta paarthivo .avasyur naama bhikSate

رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ

yaH shashvato adaashuSo gayasya prayantaasi suSvitaraaya vedaH

sa graamebhiH sanitaa sa rathebhir vide vishvaabhiH kRSTibhir nv a\dya