עִם־ נָבָ֥ר תִּתְבָּרָ֑ר וְעִם־ עִ֝קֵּ֗שׁ תִּתְפַּתָּֽל׃

הִנֵּ֣ה אָ֠נֹכִי שָׂ֣ם אֶת־ יְרוּשָׁלַ֧͏ִם סַף־ רַ֛עַל לְכָל־ הָעַמִּ֖ים סָבִ֑יב וְגַ֧ם עַל־ יְהוּדָ֛ה יִֽהְיֶ֥ה בַמָּצ֖וֹר עַל־ יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃

וַיֵּצֵ֨א אֲלֵיהֶ֜ם זֶ֣רַח הַכּוּשִׁ֗י בְּחַ֙יִל֙ אֶ֣לֶף אֲלָפִ֔ים וּמַרְכָּב֖וֹת שְׁלֹ֣שׁ מֵא֑וֹת וַיָּבֹ֖א עַד־ מָרֵשָֽׁה׃

עַד־ מָתַ֣י ׀ פְּתָיִם֮ תְּֽאֵהֲב֫וּ־ פֶ֥תִי וְלֵצִ֗ים לָ֭צוֹן חָמְד֣וּ לָהֶ֑ם וּ֝כְסִילִ֗ים יִשְׂנְאוּ־ דָֽעַת׃

שָׁמַ֙עְתִּי֙ חֶרְפַּ֣ת מוֹאָ֔ב וְגִדּוּפֵ֖י בְּנֵ֣י עַמּ֑וֹן אֲשֶׁ֤ר חֵֽרְפוּ֙ אֶת־ עַמִּ֔י וַיַּגְדִּ֖ילוּ עַל־ גְּבוּלָֽם׃

And when he defied Israel, Jonathan the son of Shimeah the brother of David slew him.

dyaavaapRthivii varuNaaya savrate ghRtavat payo mahiSaaya pinvataH

nadasya maa rudhataH kaama aagann ita aajaato amutaH kutash cit

tvaM soma pra cikito maniiSaa tvaM rajiSTham anu neSi panthaam

Which holdeth our soul in life, and suffereth not our feet to be moved.

ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις;

قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

sarasvatii saadhayantii dhiyaM na iLaa devii bhaaratii vishvatuurtiH