וּמְיֻסָּ֕ד אֲבָנִ֥ים יְקָר֖וֹת אֲבָנִ֣ים גְּדֹל֑וֹת אַבְנֵי֙ עֶ֣שֶׂר אַמּ֔וֹת וְאַבְנֵ֖י שְׁמֹנֶ֥ה אַמּֽוֹת׃

וַיִּמְעֲל֧וּ בְנֵֽי־ יִשְׂרָאֵ֛ל מַ֖עַל בַּחֵ֑רֶם וַיִּקַּ֡ח עָכָ֣ן בֶּן־ כַּרְמִי֩ בֶן־ זַבְדִּ֨י בֶן־ זֶ֜רַח לְמַטֵּ֤ה יְהוּדָה֙ מִן־ הַחֵ֔רֶם וַיִּֽחַר־ אַ֥ף יְהוָ֖ה בִּבְנֵ...

מָגֵ֨ן גִּבֹּרֵ֜יהוּ מְאָדָּ֗ם אַנְשֵׁי־ חַ֙יִל֙ מְתֻלָּעִ֔ים בְּאֵשׁ־ פְּלָד֥וֹת הָרֶ֖כֶב בְּי֣וֹם הֲכִינ֑וֹ וְהַבְּרֹשִׁ֖ים הָרְעָֽלוּ׃

לֹא־ יִֽהְיֶה־ לָּ֨ךְ ע֤וֹד הַשֶּׁ֙מֶשׁ֙ לְא֣וֹר יוֹמָ֔ם וּלְנֹ֕גַהּ הַיָּרֵ֖חַ לֹא־ יָאִ֣יר לָ֑ךְ וְהָיָה־ לָ֤ךְ יְהוָה֙ לְא֣וֹר עוֹלָ֔ם וֵאלֹהַ֖יִךְ לְתִפְאַרְתֵּֽךְ׃

varaaya te ghRtavantaH sutaasaH svaadman bhavantu piitaye madhuuni

وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْنَاهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ

مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالْأَعْمَى وَالْأَصَمِّ وَالْبَصِيرِ وَالسَّمِيعِ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

So the children of Joseph, Manasseh and Ephraim, took their inheritance.

He casteth forth his ice like morsels: who can stand before his cold?

Offer unto God thanksgiving; and pay thy vows unto the most High:

saakaM jaataaH subhva\H saakam ukSitaaH shriye cid aa prataraM vaavRdhur naraH