evaa hi viira stavate sadaavRdhaH

sindhor uurmaa vy akSarat

dRshe vishvaaya suuryam

sujaataasaH pari caranti viiraaH

And God spake unto Noah, saying,

shumbhanti vipraM dhiitibhiH

And they remembered his words,

וּבָ֗א בְּמַלְכוּת֙ מֶ֣לֶךְ הַנֶּ֔גֶב וְשָׁ֖ב אֶל־ אַדְמָתֽוֹ׃

נֹתֵ֣ן לֶ֭חֶם לְכָל־ בָּשָׂ֑ר כִּ֖י לְעוֹלָ֣ם חַסְדּֽוֹ׃

גַּם־ בְּנֵ֣י אָ֭דָם גַּם־ בְּנֵי־ אִ֑ישׁ יַ֝֗חַד עָשִׁ֥יר וְאֶבְיֽוֹן׃

לְחֻפָּה֙ שְׁלֹשָׁ֣ה עָשָׂ֔ר לְיֶֽשֶׁבְאָ֖ב אַרְבָּעָ֥ה עָשָֽׂר׃

וּזְבַדְיָ֥ה וּמְשֻׁלָּ֖ם וְחִזְקִ֥י וָחָֽבֶר׃

καὶ λαβὼν ἐνώπιον αὐτῶν ἔφαγεν.

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

מִ֤י זֶ֨ה ׀ מַחְשִׁ֖יךְ עֵצָ֥ה בְמִלִּ֗ין בְּֽלִי־ דָֽעַת׃

וַיְנַסּוּ־ אֵ֥ל בִּלְבָבָ֑ם לִֽשְׁאָל־ אֹ֥כֶל לְנַפְשָֽׁם׃

قَالُوا فَمَا جَزَاؤُهُ إِنْ كُنْتُمْ كَاذِبِينَ

צֶ֖דֶק עֵדְוֺתֶ֥יךָ לְעוֹלָ֗ם הֲבִינֵ֥נִי וְאֶחְיֶֽה׃

כִּֽי־ הָיִ֣יתָ מַחְסֶ֣ה לִ֑י מִגְדַּל־ עֹ֝֗ז מִפְּנֵ֥י אוֹיֵֽב׃

إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنَا إِنَّهَا لَمِنَ الْغَابِرِينَ

בְּ֭חָכְמָה יִבָּ֣נֶה בָּ֑יִת וּ֝בִתְבוּנָ֗ה יִתְכּוֹנָֽן׃

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

فَلَوْلَا إِنْ كُنْتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ