apaH samudram airayat

pitaa kuTasya carSaNiH

daivyo darshato rathaH

maruto ahibhaanavaH

taa mitraavaruNaa huve

bhraajante suuryaa iva

sa naH soma shravo vidaH

adhaa cid va uta bruve

punaana indav indrayuH

pra daatur astu cetanam

pavamaana indro vRSaa

aa deveSu prayo dadhat

agne sasRjmahe giraH

ava brahmadviSo jahi

vi te madaa araajiSuH

yo goSu pakvaM dhaarayat

deveSu taa vanaamahe

adreH suunum aayum aahuH

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

فَأَمَّا إِنْ كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ

إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ