asmabhyaM vRSTim aa pava

induH satraajid astRtaH

sumRLiikaa bhavantu naH

havyaH sa shrudhii havam

mamed iha shrutaM havam

yatraamRtasya cakSaNam

asya paataM dhiyeSitaa

maMhiSTho aryaH satpatiH

namasyanti dhiyeSitaaH

nimnam aapo na sadhrya\k

yashastamasya miiLhuSaH

וּזְבַדְיָ֥ה וּמְשֻׁלָּ֖ם וְחִזְקִ֥י וָחָֽבֶר׃

וַ֭יַּעַן בִּלְדַּ֥ד הַשֻּׁחִ֗י וַיֹּאמַֽר׃

מֵ֭עוֹלָם נִסַּ֥כְתִּי מֵרֹ֗אשׁ מִקַּדְמֵי־ אָֽרֶץ׃

فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ

וּבְנֵ֖י חָ֑ם כּ֥וּשׁ וּמִצְרַ֖יִם וּפ֥וּט וּכְנָֽעַן׃

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ

קָר֣וֹב אַתָּ֣ה יְהוָ֑ה וְֽכָל־ מִצְוֺתֶ֥יךָ אֱמֶֽת׃

وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ

זַמְּר֥וּ כְבֽוֹד־ שְׁמ֑וֹ שִׂ֥ימוּ כָ֝ב֗וֹד תְּהִלָּֽתוֹ׃

وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ

שִׁפְטוּ־ דַ֥ל וְיָת֑וֹם עָנִ֖י וָרָ֣שׁ הַצְדִּֽיקוּ׃

וַ֭יַּעַן בִּלְדַּ֥ד הַשֻּׁחִ֗י וַיֹּאמַֽר׃

וַיִּתֵּ֣ן לַשְּׁבִ֣י עֻזּ֑וֹ וְֽתִפְאַרְתּ֥וֹ בְיַד־ צָֽר׃