yatrota martyaaya kam ariNaa indra suuryam

Out of the depths have I cried unto thee, O LORD.

te hi putraaso aditer vidur dveSaaMsi yotave

athaa no vishvaa saubhagaany aa vaha

uta tvaa namasaa vayaM hotar vareNyakrato

martaat \!\ itthaa yajamaanaad RtaavaH

mahe no adya bodhayoSo raaye divitmatii

aa pavasva sahasriNaM rayiM soma suviiryam

shivo arkasya homany asmatraa gantv avase

arvaag rathaM samanasaa ni yachatam

usraa veda vasuunaam martasya devy avasaH

svajanmanaa sheSasaa vaavRdhaanam

kayaa tvaM na uutyaabhi pra mandase vRSan

Hear ye therefore the parable of the sower.

And the passover, a feast of the Jews, was nigh.

uta te suSTutaa harii vRSaNaa vahato ratham

καί με πρεσβυτάτην τέκετο Κρόνος ἀγκυλομήτης,

ἶσον ἐμοὶ φάσθαι, τόν τε στυγέουσι καὶ ἄλλοι.

τῷ δʼ ἄρʼ ἐπʼ Ἀτρεΐδης δουρὶ κλειτὸς Μενέλαος,

δῃώσειν παρὰ τῇσιν ὀρινομένους ὑπὸ καπνοῦ.

וְלֹ֣א הִ֭סְגַּרְתַּנִי בְּיַד־ אוֹיֵ֑ב הֶֽעֱמַ֖דְתָּ בַמֶּרְחָ֣ב רַגְלָֽי׃

ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε,

וְאַתֵּ֖נָה יְדַעְתֶּ֑ן כִּ֚י בְּכָל־ כֹּחִ֔י עָבַ֖דְתִּי אֶת־ אֲבִיכֶֽן׃

Πατρόκλεις τί νύ μοι μαντεύεαι αἰπὺν ὄλεθρον;