- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 1.381
- Reference check
- Tier 1
Show text
εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν,
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 205 checked matches: 5 names, 200 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
εὐξαμένου ἤκουσεν, ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν,
αὐτὰρ ὃ Μηριόνῃ δῶκεν ᾧ παιδὶ φορῆναι·
Καινέα τʼ Ἐξάδιόν τε καὶ ἀντίθεον Πολύφημον
ἐκτελέει, ὅσα πού νυν ἐέλπεται· ἀλλά μιν οἴω
ἐκ Τροίης ἐλάσαντας ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.
καὶ οἶκος καὶ κλῆρος ἀκήρατος, εἴ κεν Ἀχαιοὶ
αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο.
μᾶλλον θαλπωρὴ καὶ θαρσαλεώτερον ἔσται.
καλὴν πρωτοπαγέα, πείρινθα δὲ δῆσαν ἐπʼ αὐτῆς,
ζώει δʼ Αἰακίδης Πηλεὺς μετὰ Μυρμιδόνεσσι;
τὸν δʼ αὖτʼ Αἰνείας ἀπαμειβόμενος προσέειπε·
ἑξέτεʼ ἀδμήτην βρέφος ἡμίονον κυέουσαν·
ᾤμωξεν δʼ ἐλεεινὰ πατὴρ φίλος, ἀμφὶ δὲ λαοὶ
ἀλλὰ σέ περ προέτω, ἅμα δʼ ἄλλος λαὸς ἑπέσθω
ἐν πόλει ὑμετέρῃ, ἐπεὶ οὐκ ἄρʼ ἔμελλον ἔγωγε
ἠχῇ θεσπεσίῃ νέφεα κλονέοντε πάροιθεν.
ἀλλά σφεας κόσμησε Ποδάρκης ὄζος Ἄρηος
ὁρμᾶτʼ ἐκ θαλάμοιο τέρεν κατὰ δάκρυ χέουσα
ἐν πάντεσσι πόνοισι, φιλεῖ δέ ἑ Παλλὰς Ἀθήνη.
εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη
ἦ ῥα καὶ ἐν Τρώεσσι κυβιστητῆρες ἔασιν.
ἄλλον Κεβριόναο χερείονα κάλλιπεν Ἕκτωρ.
σῖτόν τʼ ἐκ μεγάρων, ἐπὶ δὲ ξύλα πολλὰ λέγεσθε,
αἰχμῇ χαλκείῃ· ὃ δέ μιν μένε χεῖρα βαρυνθεὶς
ναῖε δὲ πὰρ Πριάμῳ, ὃ δέ μιν τίεν ἶσα τέκεσσι·
ὅς ῥά μιν εὖ ἕρξαντα κακῷ ἠνίπαπε μύθῳ,
ἡμεῖς δὲ κλέος οἶον ἀκούομεν οὐδέ τι ἴδμεν·
ἔνθʼ οὐδʼ ἴφθιμοι Λύκιοι μένον, ἀλλὰ φόβηθεν
ὅσσον ἐπὶ φλὸξ ἦλθε, βαθεῖα δὲ κάππεσε τέφρη·
Ἕκτορ ἐπεί τοι θυμὸς ἀναίτιον αἰτιάασθαι,
ἐσθλῆς καὶ πυκινῆς, ὅτι δήϊοι ἐγγύθι νηῶν
οἳ δʼ ἄρα σεῦ κήδοντο καὶ ἐν θανάτοιό περ αἴσῃ.
ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·
αὐτὰρ ἔμʼ, εἴ κε θάνω, κτεριοῦσί γε δῖοι Ἀχαιοί.
ἵστατʼ ἀπʼ Αἴαντος Τελαμωνίου οὐδʼ ἠβαιόν,
ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγεʼ ἔδωκεν,
κούρην ἣν ἄρα οἱ γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν,
οἳ δʼ ἰθὺς τάφροιο βαθείης ὦσαν Ἀχαιούς·
λισσομένη προσέειπε Δία Κρονίωνα ἄνακτα·
ᾧ λαοί τʼ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·
ὣς ἐπὶ σοὶ μάλα πολλὰ πάθον καὶ πολλὰ μόγησα,
ὣς ἄρα σοὶ Μενέλαε μετὰ φρεσὶ θυμὸς ἰάνθη.
μητέρα δʼ, ἣ βασίλευεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ,
Τυδεΐδης μέγα ἔργον ὃ οὐ δύο γʼ ἄνδρε φέροιεν,
πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον
ὄφρά οἱ ἐν νήεσσι φίλην ἐς πατρίδʼ ἕπηται
ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι;
ἀντία Πηλεΐωνος ὑπερθύμοιο μάχεσθαι,
ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον φορτίον βαστάσει.
ναῖε δὲ πὰρ Πριάμῳ· ὃ δέ μιν τίεν ἶσα τέκεσσι.