- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 3.339
- Reference check
- Tier 1
Show text
ὣς δʼ αὔτως Μενέλαος ἀρήϊος ἔντεʼ ἔδυνεν.
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 217 checked matches: 4 names, 213 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
ὣς δʼ αὔτως Μενέλαος ἀρήϊος ἔντεʼ ἔδυνεν.
ὣς τότε Τυδεΐδης ἀνεχάζετο, εἶπέ τε λαῷ·
τοῦ Ἐνὼς τοῦ Σὴθ τοῦ Ἀδὰμ τοῦ θεοῦ.
Ἀργείους δʼ ὄτρυνε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·
ὢ πόποι ἦ ῥά τίς ἐστι καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι
μήτέ τις Ἀργείων, νῶϊν δʼ ἐκδῦμεν ὄλεθρον,
ἡμετέρην γενεήν, πολλοὶ δέ μιν ἄνδρες ἴσασιν·
ἀνδρὸς μὲν τόδε σῆμα πάλαι κατατεθνηῶτος,
ἀλλὰ σύ γʼ ἐν χείρεσσι λάβʼ αἰγίδα θυσσανόεσσαν,
Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ἐπεὶ κατὰ τεῖχος ἔβησαν
οὐδέ ποθι μιαρός· σὺν δʼ ἕλκεα πάντα μέμυκεν
τὼ περὶ Κεβριόναο λέονθʼ ὣς δηρινθήτην,
ἦ ἵνα δυστήνοισι μετʼ ἀνδράσιν ἄλγεʼ ἔχητον;
ὤρορʼ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.
Ἴλιον εἰς εὔπωλον ἅμʼ Ἀργείοισιν ἑπέσθην,
ὣς ἄρʼ ἐφώνησεν, καὶ ἀπὸ ἕθεν ὑψόσʼ ἀείρας
οἳ μὲν ἄρα Ζεφύροιο δυσαέος ἀθρόοι ἔνδον
εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι
αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺς
ἐκ νηῶν ἐχέοντο· βοὴ δʼ ἄσβεστος ὀρώρει.
ταῦρον δʼ Ἀλφειῷ, ταῦρον δὲ Ποσειδάωνι,
οὐδὲ Ποσειδάωνʼ οὐδὲ γλαυκώπιδι κούρῃ,
Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.
γῆμεν ἀνὴρ ὤριστος ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ·
ὃν δʼ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε νεῶν ἑτέρωθι νοήσω,
πέμπων μʼ ὧδʼ ἐπέτελλε μελαινάων ἀπὸ νηῶν
ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε
ὦ πέπονες κάκʼ ἐλέγχεʼ Ἀχαιΐδες οὐκέτʼ Ἀχαιοὶ
ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι·
δείπνῳ ἐφιζανέτην, ἀπὸ δὲ κρητῆρος Ἀθήνῃ
ὧδε γὰρ ἐξερέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·
Ἄρης δʼ ἐν παλάμῃσι πελώριον ἔγχος ἐνώμα,
οὐκ οἶος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε
ποίπνυον παρεόντε· νέον δʼ ἀπέληγεν ἐδωδῆς
ὣς ἄγαγʼ, ὡς μήτʼ ἄρ τις ἴδῃ μήτʼ ἄρ τε νοήσῃ
τὴν αὐτὸς φιλέεσκεν, ἀτιμάζεσκε δʼ ἄκοιτιν
Λοκρῶν δʼ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας
ἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι
ἧκε δʼ ἐρεισάμενος, οὐδὲ δὴν χάζετο φωτός,
οἴκαδʼ ἀποπλείειν, ἐπεὶ οὐκέτι δήετε τέκμωρ
παύετʼ, ἐπεί μιν ἔγειρε Διὸς νόος αἰγιόχοιο.
ἀσχαλόωσι γὰρ οἵδε καθήμενοι, οὐδὲ δύνανται
καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο
πολλοὶ δʼ αὖ σοὶ Ἀχαιοὶ ἐναιρέμεν ὅν κε δύνηαι.
πέρσα μεθορμηθεὶς σὺν Ἀθήνῃ καὶ Διὶ πατρί,
δεινὰ δʼ ὁμοκλήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
θυγατέρες δʼ ἀνὰ δώματʼ ἰδὲ νυοὶ ὠδύροντο
ἀγχίμολον δέ σφʼ ἦλθʼ Ἑκάβη τετιηότι θυμῷ
οὐ γάρ κε τλαίη βροτὸς ἐλθέμεν, οὐδὲ μάλʼ ἡβῶν,
αἵ τε πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον τανυήκεας ὄζους