- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 16.388
- Reference check
- Tier 1
Show text
ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 230 checked matches: 1 name, 229 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι θεῶν ὄπιν οὐκ ἀλέγοντες·
τὼ δὲ πεσόντʼ ἐλέησεν ἀρηΐφιλος Μενέλαος,
ὄφρα νέκυν πυκάσας δοίη οἶκον δὲ φέρεσθαι.
ὡς δὴ τοῦδʼ ἕνεκά σφιν ἑκηβόλος ἄλγεα τεύχει,
καὶ δὲ τόδʼ εἰπέμεναι πυκινὸν ἔπος, αἴ κʼ ἐθέλωσι
βάλλειν ἄγρια πάντα, τά τε τρέφει οὔρεσιν ὕλη·
ἀντομένη κατέρυκε, Διὸς δέ σφʼ ἔννεπε μῦθον·
καλή, τὴν ὤπυιε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·
Γλαύκῳ δʼ αἰνὸν ἄχος γένετο φθογγῆς ἀΐοντι·
ἄλλοι δʼ ἀμφʼ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο νέεσσιν,
αἰχμητήν τʼ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·
αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄρʼ ἔμελλον ἑταίρῳ
ἀλλʼ οὐκ οἰωνοῖσιν ἐρύσατο κῆρα μέλαιναν,
ὣς αἰχμῆς ἀπέλαμπʼ εὐήκεος, ἣν ἄρʼ Ἀχιλλεὺς
συμπάντων Δαναῶν, οὐδʼ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς,
αἰχμητήν τʼ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν.
νῦν δʼ ἐμέθεν ξύνες ὦκα· Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,
ταύρων ἠδʼ αἰγῶν παρὰ θῖνʼ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο·
αἰχμητήν τʼ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·
ἕλκεʼ ἀπαλθήσεσθον, ἅ κεν μάρπτῃσι κεραυνός·
ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος,
ἦ τι περὶ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν μερμηρίζεις;
φιτρῶν καὶ λάων, ἵνα παύσομεν ἄγριον ἄνδρα
ἤδη γὰρ νῦν μοι τόδε εἰκοστὸν ἔτος ἐστὶν
τοῖσι δʼ ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην,
μὴ πρὶν πὰρ νηῶν προτὶ Ἴλιον ἀπονέεσθαι
γηράσκοντα κομίζω, ἐπεὶ μάλα τηλόθι πάτρης
χήρωσας δὲ γυναῖκα μυχῷ θαλάμοιο νέοιο,
αἰχμὴ χαλκείη, περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης,
Αἰνείαν δʼ ἰθὺς λαοσσόος ὦρσεν Ἀπόλλων
ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις,
οἷον ὅτε πρῶτον λίπον Ἑλλάδα καλλιγύναικα
γούνων ἁψάμενοι λιτανεύσομεν αἴ κʼ ἐλεήσῃ.
Ζεῦ πάτερ, ἦ ῥά τινʼ ἤδη ὑπερμενέων βασιλήων
Τυδεΐδην δʼ οὐκ ἂν γνοίης ποτέροισι μετείη
αὐτοκασιγνήτω, τώ μοι μία γείνατο μήτηρ.
τόν ῥα κατʼ ἀσπίδα δουρὶ βάλε κρείων Ἀγαμέμνων·
Ἥρη δʼ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσι
Ἕκτορ ἔμʼ ὀτρύνει κραδίη καὶ θυμὸς ἀγήνωρ
μή με κάθιζʼ Ἑλένη φιλέουσά περ· οὐδέ με πείσεις·
σμερδαλέα ἰάχων, πρῶτον δʼ ἕλεν Ἰφιτίωνα
οὐδʼ ἔλαβε· ψυχὴ δὲ κατὰ χθονὸς ἠΰτε καπνὸς
αὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισι,
μάστιξέν ῥʼ ἐλάαν, τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην.
Ἕκτορά τʼ ἀμφὶ μέγαν καὶ ἀμύμονα Πουλυδάμαντα
εὔκηλοι πολέμιζον ὑπʼ αἰθέρι, πέπτατο δʼ αὐγὴ
κρατὸς ἀπʼ ἀθανάτοιο· μέγαν δʼ ἐλέλιξεν Ὄλυμπον.
αὐτὰρ ἔπειτʼ Αἴας τε μέγας καὶ δῖος Ὀδυσσεύς·
ὅς ῥα νέον πολέμοιο μετὰ κλέος εἰληλούθει,
ἀλλʼ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν·