- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 17.325
- Reference check
- Tier 1
Show text
κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 210 checked matches: 3 names, 207 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
κηρύσσων γήρασκε φίλα φρεσὶ μήδεα εἰδώς·
ἡμέτερον· μάλα γάρ κε μάχης ἐπύθοντο καὶ ἄλλοι,
ἵππων ἡνίʼ ἑλεῖν· ὃ δʼ ἄρʼ οὐκ ἀπίθησεν ἀκούσας.
Τρωϊάδας δὲ γυναῖκας ἐείκοσιν αὐτὸς ἑλέσθαι,
ἀλλὰ πολὺ μείων· ὀλίγος μὲν ἔην λινοθώρηξ,
τόφρα γὰρ οὖν ἑπόμεσθα διὰ σπιδέος πεδίοιο
οὐ μέν μευ ζώοντος ἀκήδεις, ἀλλὰ θανόντος·
ὃς Λυκίην εἴρυτο δίκῃσί τε καὶ σθένεϊ ᾧ·
Ἀτρεΐδη κύδιστε τί με σπεύδοντα καὶ αὐτὸν
ταρβήσας ὅ οἱ ἄγχι πάγη βέλος. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς
τὼ μὲν ἐεισάσθην χαλκήρεα τεύχεʼ ἀπʼ ὤμων
τοὺς δʼ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη
ἦ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι, ὅν κέ τις οἴσει
πάντῃ δʼ ἀμφὶ φάλαγγας ἐπειρᾶτο προποδίζων,
οὐδʼ εἰ χρυσείῃ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι,
οὐδʼ ἀπέδωχʼ ἵππους, ὧν εἵνεκα τηλόθεν ἦλθε.
αὐτίκα δʼ ἐξ ὄρεος κατεβήσετο παιπαλόεντος
πὰρ δέ οἱ Ἀντήνωρ περικαλλέα βήσετο δίφρον.
παρειπών; ἀγαθὴ δὲ παραίφασίς ἐστιν ἑταίρου.
καί ῥʼ ἐς μέσσον ἰὼν Τρώων ἀνέεργε φάλαγγας,
αὐτῷ τʼ Αἰνείᾳ ἴκελον καὶ τεύχεσι τοῖον,
ὡς καὶ νῦν ἅλιον στρατὸν ἤγαγεν ἐνθάδʼ Ἀχαιῶν,
ὡς δʼ ὅτε σῦν ἀκάμαντα λέων ἐβιήσατο χάρμῃ,
τῶν δὲ καὶ ἀργύφεον πλῆτο σπέος· αἳ δʼ ἅμα πᾶσαι
αὐτοῦ εἰς ὅ κεν ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἕλωμεν.
ὅς περ θνητός τʼ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·
ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναι
ἔσσεται, οὐδέ κέ μʼ ὦκα τέλος θανάτοιο κιχείη.
γουνοῦμαι σʼ Ἀχιλεῦ· σὺ δέ μʼ αἴδεο καί μʼ ἐλέησον·
βῆ δʼ ἀκέων παρὰ θῖνα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης·
γίγνεται, ἐν δέ τέ οἱ κραδίῃ στένει ἄλκιμον ἦτορ,
οὐδ’ ἔθελον· μάλα γάρ σφιν ἀπήχθετο Ἴλιος ἱρή,
δείσας μή πώς οἱ ἐρυσαίατο νεκρὸν Ἀχαιοί.
τὸν δὲ δυωδεκάβοιον ἐνὶ σφίσι τῖον Ἀχαιοί·
δουρὶ βάλεν Δάμασον κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·
κεῖσθαι· ὃ δʼ ἐν πεδίῳ Τρώων μένει ὀξὺν Ἄρηα.
ὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.
ἀλλʼ αὐτοῦ τέρποιτο μένων· μέγα γάρ οἱ ἔδωκε
ἀντόμεναι Θάμυριν τὸν Θρήϊκα παῦσαν ἀοιδῆς
κτῆσιν ἐμὴν δμῶάς τε καὶ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα.
καί ῥʼ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·
χάλκεος, ὃν φορέεσκε, μέσῃ δʼ ἐν γαστέρι πῆξε.
πολλὰ ῥυστάζεσκεν ἑοῦ περὶ σῆμʼ ἑτάροιο
νιψάμενος δὲ κύπελλον ἐδέξατο ἧς ἀλόχοιο·
δὴ τότε νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων
Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·
τοῦ περ δὴ περὶ νηὸς Ἀχαιοί τε Τρῶές τε
εἷος μέν ῥʼ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν,
φασὶ σὲ μὲν Πηλῆος ἀμύμονος ἔκγονον εἶναι,
ἀρχὸν ἐόντα κακῶν ἐπιβασκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.