- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 9.661
- Reference check
- Tier 1
Show text
κώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον.
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 213 checked matches: 5 names, 208 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
κώεά τε ῥῆγός τε λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον.
ἀλλʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,
τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.
ἔγχος μέν ῥʼ ἀφέηκεν, ὃ δʼ ἕζετο χεῖρε πετάσσας
κοῦροι Βοιωτῶν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι βαῖνον.
δώσειν ᾧ θεράποντι καταξέμεν· ἀλλʼ Ἀγαμέμνων
ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ,
οἳ δʼ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶν
τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.
οἳ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
οἳ δʼ ἐπʼ ὀνείαθʼ ἑτοῖμα προκείμενα χεῖρας ἴαλλον.
ἶσος Ἐνυαλίῳ κορυθάϊκι πτολεμιστῇ
ἦ ῥα καὶ ἔγχος ἀφῆκεν, ἑκὼν δʼ ἡμάρτανε φωτός·
μὴ Δαναοὶ πέρσειαν ὑπὲρ μόρον ἤματι κείνῳ.
ὤμων μεσσηγὺς σχεδόθεν βάλε Δάρδανος ἀνὴρ
ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα
τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.
ἤθελε δʼ ὁ τλήμων Ὀδυσεὺς καταδῦναι ὅμιλον
ἣν νῦν ἐφράσσαντο ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος·
Πάτροκλος δὲ θεοῦ πληγῇ καὶ δουρὶ δαμασθεὶς
κειρόμενοι· ὄπιθεν δὲ κάρη ἔχε δῖος Ἀχιλλεὺς
ἂψ ὄχεα τρόπεον· ὄσσοντο γὰρ ἄλγεα θυμῷ.
καί ῥʼ ἐπιεισαμένη πρὸς στήθεα χειρὶ παχείῃ
ἀχθομένην ὀδύνῃσι, μελαίνετο δὲ χρόα καλόν.
αἵ τʼ ἐπεὶ οὖν ἔκαμον πολέος πεδίοιο θέουσαι
νῦν μὲν παυσώμεσθα μάχης καὶ δηϊοτῆτος
σοὶ δὲ χρὴ τάδε πάντα μέλειν νύκτάς τε καὶ ἦμαρ
ὄζῳ ἔνι βλαφθέντε μυρικίνῳ ἀγκύλον ἅρμα
μῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.
ποσσῆμαρ μέμονας κτερεϊζέμεν Ἕκτορα δῖον,
ὣς ὅ γε πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ δαίμονι ἶσος
καί μοι ταῦτα ἕκαστʼ ἐπιτέλλεαι; αὐτὰρ ἐγώ τοι
τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο
αὐτὸς δὲ κλινθῆναι ἐϋπλέκτῳ ἐνὶ δίφρῳ
Γάργαρον, ἔνθά τέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις.
αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐδʼ ἔπι χάρμη·
ἐγγύθεν, οὐδὲ διὰ πρὸ δυνήσατο χαλκὸν ἐλάσσαι
χλαίνας τʼ ἐνθέμεναι οὔλας καθύπερθεν ἕσασθαι.
αἰεὶ κερτομέοντες ὁδῷ ἔπι οἰκίʼ ἔχοντας
ὅς τε καὶ ἄλκιμον ἄνδρα φοβεῖ καὶ ἀφείλετο νίκην
θήκατο χαλκείην, δόρυ δʼ εἵλετο χειρὶ παχείῃ.
καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται·
ἐμμεμαὼς ἐπόρουσε κατακτάμεναι μενεαίνων,
δεινὸς ἀνήρ· τάχα κεν καὶ ἀναίτιον αἰτιόῳτο.
ἱέμενος λίσσεσθʼ, ὃ δὲ φασγάνῳ οὖτα καθʼ ἧπαρ·
τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.
ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπʼ ἀπήνης
ἔλλαβε πορφύρεος θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή.
τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.
δαίνυ δαῖτα γέρουσιν· ἔοικέ τοι, οὔ τοι ἀεικές.