- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 23.189
- Reference check
- Tier 1
Show text
οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 205 checked matches: 3 names, 202 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
οὐρανόθεν πεδίον δέ, κάλυψε δὲ χῶρον ἅπαντα
ὦ πέπονες τάχα δή τι κακὸν ποιήσετε μεῖζον
οἰκία ναιετάασκε πολέσσʼ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων,
οἳ δʼ Ἄργισσαν ἔχον καὶ Γυρτώνην ἐνέμοντο,
Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρῄκηθεν ἄητον
ἵπποι, αὐτὸς δὲ κρείσσων ἀρετῇ τε βίῃ τε.
ἀντίθεον Πολύδωρον, ἐπεὶ βάλες ὀξέϊ δουρί·
ἀλλʼ οὐ μὰν οὐδʼ ὧς ἄτερ ὅρκου οἴσῃ ἄεθλον.
Δρῆσον δʼ Εὐρύαλος καὶ Ὀφέλτιον ἐξενάριξε·
ὣς ἔφαθʼ, Ἕκτωρ δʼ οὔ τι θεᾶς ἔπος ἠγνοίησεν,
Τυδεΐδεω ἵπποισι δαΐφρονος, οἷσιν Ἀθήνη
φοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.
ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
Καὶ γὰρ τὸ σῶμα οὐκ ἔστιν ἓν μέλος ἀλλὰ πολλά.
ἦ που καγχαλόωσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
ἡμιδαὴς δʼ ἄρα νηῦς λίπετʼ αὐτόθι· τοὶ δὲ φόβηθεν
υἱὸν δʼ Ἀντιμάχοιο Λεοντεὺς ὄζος Ἄρηος
ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·
ἐν τούτῳ πᾶς ὁ πιστεύων δικαιοῦται.
σμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπʼ Ἀχαιῶν,
οὕνεκʼ ἐγὼ Δαναοῖσι, σὺ δὲ Τρώεσσιν ἀρήγεις;
Ἕκτορος ἥδε γυνὴ ὃς ἀριστεύεσκε μάχεσθαι
υἷε δύω Πριάμοιο νόθον καὶ γνήσιον ἄμφω
υἱὸς μὲν δή τοι λέλυται γέρον ὡς ἐκέλευες,
ᾤχετο δʼ εἰς Ἀΐδαο, λίπεν δέ ἑ Φοῖβος Ἀπόλλων.
Ἀντιφάτην μὲν πρῶτον ἐπαΐξας διʼ ὁμίλου
νῦν ὄφελεν κατὰ πάντας ἀριστῆας πονέεσθαι
αὐτὰρ ἐπεί κʼ ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ
ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, καθύπερθε δὲ φάρεϊ λευκῷ.
μύθων τε ῥητῆρʼ ἔμεναι πρηκτῆρά τε ἔργων.
ἦέ τευ ἀγγελίης μετʼ ἔμʼ ἤλυθες; οὐδέ τοι αὐτὸς
λεῖπʼ, ἐπεὶ οὐ ζώοντε μάχης ἐκνοστήσαντε
Ἕκτωρ δʼ ἂψ ἐς ὅμιλον ἰὼν ἀνεχάζεθʼ ἑταίρων,
ἦ ῥά νύ μοί τι πίθοιο, κασίγνητος δέ τοί εἰμι·
ἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύειν
κρῖνʼ ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον,
οἶος; σοὶ δέ μʼ ἔπεμπε γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺς
καὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες,
καί ῥʼ ὅτε πέρ μιν ἐγὼ πολεμίζειν οὐκ εἴασκον
ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ἠδʼ ἐπιτεῖλαι.
δάπτουσιν· πᾶσιν δὲ παρήϊον αἵματι φοινόν·
τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν
χερσὶ μάκελλαν ἔχων, ἀμάρης ἐξ ἔχματα βάλλων·
Τρώων δʼ οἰώθη καὶ Ἀχαιῶν φύλοπις αἰνή·
δυσμενέες δʼ ἄνδρες σχεδὸν εἵαται· οὐδέ τι ἴδμεν
αὐτὰρ ἐπεί κʼ ἀπὸ ναῦφι μάχην ἐνοπήν τε δίηται,
αἵματος ὀφθαλμοί· τὸ δʼ ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ ῥῖνας
ἀγγελίην ἀπόφασθε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων·
ψυχὴν κικλήσκων Πατροκλῆος δειλοῖο.