- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 17.201
- Reference check
- Tier 1
Show text
ἆ δείλʼ οὐδέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 255 checked matches: 255 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
ἆ δείλʼ οὐδέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστιν
Αἴας δʼ ἐγγύθεν ἦλθε φέρων σάκος ἠΰτε πύργον
ὅς τις ἔτʼ ἀθανάτοισι νόον καὶ μῆτιν ἐνίψει;
ἐντροπαλιζομένη, θαλερὸν κατὰ δάκρυ χέουσα.
οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,
φηγῷ ἐφʼ ὑψηλῇ πατρὸς Διὸς αἰγιόχοιο
αἷμα δέ οἱ σπασθέντος ἀνέσσυτο, κῆδε δὲ θυμόν.
σχήσεσθʼ, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι
ἦ ῥα, καὶ Ἀντιλόχοιο Νοήμονι δῶκεν ἑταίρῳ
καλλείπειν, σὺ δὲ χείρονʼ ὀπάσσεαι αἰδοῖ εἴκων
πρῶτον ἔπειτʼ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον
χθιζὸν ὑπέστημεν δώσειν, ἀγέμεν τε γυναῖκας.
εἴξας ἄνδρα φέριστον, ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν,
ὣς Ἕκτωρ εἷος μὲν ἀπείλει μέχρι θαλάσσης
νεικεῖν ἀλλήλοισιν ἐναντίον ὥς τε γυναῖκας,
Ἶρίν τʼ ἐλθέμεναι καὶ Ἀπόλλωνα κλυτότοξον,
ἦ ῥα καὶ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε·
οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,
ἦ καὶ ἀκόντισε δουρὶ θοῶς, βάλε δὲ πρόμον ἄνδρα
δίζε γὰρ ἠὲ μάχοιτο κατὰ κλόνον αὖτις ἐλάσσας,
ὄφρʼ ἵππω πλήξαντε χαμαὶ βάλον ἐν κονίῃσι·
Ἀργείων οἳ ἄριστοι ἐνὶ κρητῆρι κέρωνται.
βῆ δʼ ἴμεν ἀστεροπῇ ἐναλίγκιος, ἥν τε Κρονίων
ἀλλʼ ὃ μὲν ἐν νήσῳ κεῖτο κρατέρʼ ἄλγεα πάσχων
ὣς φάτʼ Ἀθηναίη, τῷ δὲ φρένας ἄφρονι πεῖθεν·
ᾗ δὴ πλεῖστον ὅμιλον ὅρα καὶ τεύχεʼ ἄριστα·
Εὐμήλῳ δʼ ἐν χερσὶ τίθει· ὃ δὲ δέξατο χαίρων.
ἀλλὰ σύ γʼ ἄρχε θεοῖσι δόμοις ἔνι δαιτὸς ἐΐσης·
κύκλου ποιητοῖο· λίθου δʼ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν,
οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,
καὶ τὴν μὲν κατέθηκεν ἐπὶ χθονὶ παμφανόωσαν·
δῦ δὲ χιτῶνʼ, ἕλε δὲ σκῆπτρον παχύ, βῆ δὲ θύραζε
σχήσεσθʼ, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.
τὸν δʼ Ἑλένη τανύπεπλος ἀμείβετο δῖα γυναικῶν·
οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες
Πριαμίδης καθʼ ὅμιλον ἀκόντισεν ὀξέϊ δουρί.
πόλλʼ ἐτεά τε καὶ οὐκί· χόλος δέ τε καὶ τὰ κελεύει.
ἄλλοτε δʼ αὖ θρέξασκον ἐπὶ στίχας ἀλλήλοισι.
μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ.
νευρὴν μὲν μαζῷ πέλασεν, τόξῳ δὲ σίδηρον.
νηπίαχοι· ξυνὸν δὲ κακὸν πολέεσσι τιθεῖσι.
Εὔφημος δʼ ἀρχὸς Κικόνων ἦν αἰχμητάων
ὥς κεν παννύχιοι μέσφʼ ἠοῦς ἠριγενείης
ἀλλά τʼ ἀνιχνεύων θέει ἔμπεδον ὄφρά κεν εὕρῃ·
ὣς ἔφατʼ, ὦρτο δὲ Ἶρις ἀελλόπος ἀγγελέουσα,
ἐν θυμῷ κατακεῖσθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ·
Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·
φαίνετʼ ἰὸν κατὰ πόντον, ἄγει δέ τε λαίλαπα πολλήν,
τὸν δʼ αὖτε προσέειπε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·
ἐξ Ἐνετῶν, ὅθεν ἡμιόνων γένος ἀγροτεράων,