- Checked
- Reference checked
- Work
- King James Bible
- Language
- English
- Counted as
- Verse
- Reference
- King James Bible
- Citation
- King James Bible 1 Chronicles 24:16
- Reference check
- Tier 1
Show text
The nineteenth to Pethahiah, the twentieth to Jehezekel,
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 226 checked matches: 3 names, 223 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
The nineteenth to Pethahiah, the twentieth to Jehezekel,
vishvaa yasmin tuviSvaNi sam arye shuSmam aadadhuH
yad adya devaH savitaa suvaati syaamaasya ratnino vibhaage
pra vaaM stomaaH suvRktayo giro vardhantv ashvinaa
mama prapitve apisharvare vasav aa stomaaso avRtsata
aa yo vanaa taatRSaaNo na bhaati vaar Na pathaa rathyeva svaaniit
tavaaham agna uutibhir mitrasya ca prashastibhiH
puroLaashaM sanashruta praataHsaave juSasva naH
shuddho vRtraaNi jighnase shuddho vaajaM siSaasasi
τοίω γάρ τοι νῶϊ θεῶν ἐπιταρρόθω εἰμὲν
ἦ μέν μοι ζωός περ ἐὼν φίλος ἦσθα θεοῖσιν·
Νιρεὺς Ἀγλαΐης υἱὸς Χαρόποιό τʼ ἄνακτος
ἐς πόλεμον, οὐδʼ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.
φθίσθαι ἐνὶ Τροίῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο.
Κισσηῒς ἄλοχος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιο·
ποικίλον, ἔνθα δέ οἱ θελκτήρια πάντα τέτυκτο·
ἔρξον ὅπῃ δή τοι νόος ἔπλετο, μὴ δʼ ἔτʼ ἐρώει.
ὣς ἔφαν εὐχόμενοι, τῶν δʼ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη.
ἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ, πολὺς δʼ ὑμέναιος ὀρώρει·
αὐχένα τε στῆθός τε, μάλιστα δὲ καίριόν ἐστι,
ἐν δʼ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον, ἀμφὶ δὲ κῦμα
τῶν τινα καρρέζουσα Ἀχαιϊάδων ἐϋπέπλων
εἰ δέ κεν εὐπλοίην δώῃ κλυτὸς ἐννοσίγαιος
ἀλλʼ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες
κήρυκες δʼ ἀνὰ ἄστυ θεῶν φέρον ὅρκια πιστὰ
Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος
οὐδʼ ὄθομαι κοτέοντος· ἀπειλήσω δέ τοι ὧδε·
ἔσφαζον, πολλοὶ δὲ σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ
ἀρχὸν Παφλαγόνων μεγαθύμων ἀσπιστάων.
ἠδὲ κασίγνητος, σὺ δέ μοι θαλερὸς παρακοίτης·
ἀλλʼ εἰ δή ῥʼ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ,
ἔνθά κεν αὖτε Τρῶες ἀρηϊφίλων ὑπʼ Ἀχαιῶν
τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
Αἴαντε νῦν σφῶϊν ἀμύνεσθαι φίλον ἔστω,
ἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.
καὶ τότʼ ἄρα Κρονίδης ἕλετʼ αἰγίδα θυσσανόεσσαν
κήδεʼ, ὅσʼ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ·
ἠκέσατʼ· οὐ μὲν γάρ τι καταθνητός γε τέτυκτο.
δεῖξαι δʼ ἠνώγειν ᾧ πενθερῷ ὄφρʼ ἀπόλοιτο.
τὸν καὶ νεικείων προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
σχοίατʼ, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.
ὃν δʼ αὖ δήμου τʼ ἄνδρα ἴδοι βοόωντά τʼ ἐφεύροι,
ἔρχεσθʼ· οὐ γὰρ καλὰ συνοισόμεθα πτόλεμον δέ.
ὣς ἐπʼ Ἀχαιοῖσιν σεῦε Τρῶας μεγαθύμους
λῆγʼ ἔριδος, Τρῶας δὲ καὶ αὐτίκα δῖος Ἀχιλλεὺς
τυτθὸν φθεγξαμένη· τὸν δὲ τρόμος ἔλλαβε γυῖα·
ὁρμαίνοντʼ ἀνὰ θυμὸν ὅπως Πρίαμον βασιλῆα
σεῦ ἔσομαι· τάχα γάρ σε κατακτανέουσιν Ἀχαιοὶ
μὴ πρὶν παύειν χεῖρας ὁμοιΐου πολέμοιο
ἱδρῶ θʼ ὃν ἵδρωσα μόγῳ, καμέτην δέ μοι ἵπποι