- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 24.59
- Reference check
- Tier 1
Show text
αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 217 checked matches: 3 names, 214 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
αὐτὰρ Ἀχιλλεύς ἐστι θεᾶς γόνος, ἣν ἐγὼ αὐτὴ
Λητώ τε Ξάνθός τε φιλομειδής τʼ Ἀφροδίτη.
οἳ δʼ εἰς ἄστυ ἔλων οἰμωγῇ τε στοναχῇ τε
θάρσεϊ ᾧ· γενεῇ δὲ νεώτατος ἔσκον ἁπάντων·
ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
ὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζειν
οὐδέ κεν ὧς ἔτι θυμὸν ἐμὸν πείσειʼ Ἀγαμέμνων
εἰ δέ σφιν καὶ κεῖθι πόνος καὶ νεῖκος ὄρωρεν,
ἦ, καὶ ἀπὸ στήθεσφιν ἐλύσατο κεστὸν ἱμάντα
χαλκῷ δῃώσῃ, ἀπό τʼ ὤμων τεύχεʼ ἕληται,
ὅς τʼ ἐπεὶ οὖν ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν
ἄλλον μειλιχίοις, ἄλλον στερεοῖς ἐπέεσσι
κουράων δʼ ἑτέρωθεν ἐναντίοι ἔνδοθεν αὐλῆς
Πείρως Ἰμβρασίδης ὃς ἄρʼ Αἰνόθεν εἰληλούθει.
μηδʼ ἡμῖν τεκέεσσί τʼ ὀπίσσω πῆμα λίποιτο.
μεῖναι ἐπερχόμενον, ἀλλʼ ἀντίοι ἔσταν ἅπαντες.
ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.
ἱστῷ ἐφεζομένη νηὸς κυανοπρῴροιο
λαὸν ἀγειρούσῃ, Πριάμῳ κακὰ τοῖό τε παισίν.
ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
αὖθι μένων, ποθέεσκε δʼ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε.
στῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς,
τεῖχος ἐδέδμητο χθαμαλώτατον, ἔνθα μάλιστα
ἄντυξ ἣ πυμάτη θέεν ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης.
ἵππῳ δʼ εἰσάμενος παρελέξατο κυανοχαίτῃ·
κέκλετο δὲ Τρώεσσιν ἑλιξάμενος καθʼ ὅμιλον
λάθρῃ ὑπεξαναδὺς πολιῆς ἁλός· ἤχθετο γάρ ῥα
σεύωνται ταχέες τε κύνες θαλεροί τʼ αἰζηοί·
τοῖς δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.
μῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κʼ ἐῢ εἴπω.
τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·
πρῶτον γάρ μιν ἰόντα βάλε στῆθος παρὰ μαζὸν
νύξε· τὸ δʼ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησε
Ζεῦ πάτερ οὐ νεμεσίζῃ ὁρῶν τάδε καρτερὰ ἔργα;
πατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτε
κάπνισσάν τε κατὰ κλισίας, καὶ δεῖπνον ἕλοντο.
δὴ τότε μιν προσέειπε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·
οἶδα γὰρ ὅττι κακοὶ μὲν ἀποίχονται πολέμοιο,
ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·
βεβλήκοι, ὃ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσσεν,
ὣς εἰπόνθʼ ὅπλοισιν ἔνι δεινοῖσιν ἐδύτην.
αὐτῇ σὺν φόρμιγγι λιπὼν ἕδος ἔνθα θάασσεν.
τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·
ἀλλὰ σύ γʼ Αἴαντος μεγαλήτορος οὐκ ἐτάλασσας
νεῦσʼ Αἴας Φοίνικι· νόησε δὲ δῖος Ὀδυσσεύς,
εὐρὺ ῥέων ποταμός· μέγα γὰρ σθένος ἔμβαλʼ Ἀθήνη.
τεύχεά τʼ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·
καὶ δʼ ἄλλως τοῦ γʼ ἰθὺ βέλος πέτετʼ, οὐδʼ ἀπολήγει
ὥστε ἐχθρὸς ὑμῶν γέγονα ἀληθεύων ὑμῖν;
νύξεν· ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.