- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 24.240
- Reference check
- Tier 1
Show text
οἴκοι ἔνεστι γόος, ὅτι μʼ ἤλθετε κηδήσοντες;
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 202 checked matches: 3 names, 199 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
οἴκοι ἔνεστι γόος, ὅτι μʼ ἤλθετε κηδήσοντες;
καὶ τότε δὴ σπείσαντες ἔβαν κλισίην δὲ ἕκαστος,
ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες
πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε,
ὡς ἴδε λαῶν ἔθνος ἐπισπόμενον ἑοῖ αὐτῷ.
τῶν ἄλλος μὲν ἀποφθίσθω, ἄλλος δὲ βιώτω,
ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·
τώ με ἔα κλέος ἐσθλὸν ἐνὶ Τρώεσσιν ἀρέσθαι,
σύμβαλον ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχεσθαι
καὶ μέν που κεῖνον περιναιέται ἀμφὶς ἐόντες
δαιμόνιʼ οὐκ ἄν τίς τοι ἀνὴρ ὃς ἐναίσιμος εἴη
Ζεὺς δʼ Ἥρην προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε·
αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἦγε Κεφαλλῆνας μεγαθύμους,
Ἥφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.
δουρὶ βαλών, ἐπεὶ ἦ καὶ ἐμὸν βέλος ὀξὺ πάροιθεν.
ἕστηκε πρὸ νεῶν· οἳ δʼ ἀλλήλους ὀλέκουσιν
αὐτίκʼ ἐγὼ πρῶτος κελόμην θεὸν ἱλάσκεσθαι·
ἔσκε καὶ ἀλλοδαπός περ ἐών· πολέες γὰρ ἅμʼ αὐτῷ
νῆʼ Ἀγαμεμνονέην, ὅθι που μέλλουσιν ἄριστοι
εὐχόμενος Δαναοῖσι θεοπροπίας ἀναφαίνεις,
ἣ δʼ ἄρʼ Ὄλυμπον ἵκανε Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ,
οὐρούς τʼ ἐξεκάθαιρον· ἀϋτὴ δʼ οὐρανὸν ἷκεν
κάππεσεν ἐν κονίῃσι νέον φοίνικι φαεινός.
μυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰς
ὅσσʼ Ἕκτωρ ἔρρεξε Διῒ φίλος υἷας Ἀχαιῶν
καὶ θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὐ μὴ ἀπόληται.
κύμβαχον ἀκρότατον νύξʼ ἔγχεϊ ὀξυόεντι,
μὴ δὴ νῆας ἕλωσι καὶ οὐκέτι φυκτὰ πέλωνται·
γαμβρός κέν οἱ ἔοις· τίσει δέ σε ἶσον Ὀρέστῃ,
ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο· μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶ
υἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, διʼ ὤμου δʼ ὄβριμον ἔγχος
ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷ βαῖνε λέων ὣς ἀλκὶ πεποιθώς,
ὡς ἐμὲ νῦν ἐχόλωσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.
χώετο Πηλεΐωνι, κόρυσσε δὲ κῦμα ῥόοιο
ἄνσχεο, μὴ δʼ ἀλίαστον ὀδύρεο σὸν κατὰ θυμόν·
ἔπλετο, ὅττι πάροιθε νεμεσσηθεὶς ὑπόειξε
ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψεν
δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσι.
τόσσον ἐγώ φημι πλέας ἔμμεναι υἷας Ἀχαιῶν
κλαγγηδὸν προκαθιζόντων, σμαραγεῖ δέ τε λειμών,
οἳ δʼ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπὺ
ἥ ῥʼ ἐν μεσσάτῳ ἔσκε γεγωνέμεν ἀμφοτέρωσε,
οὔ οἱ νῦν ἔτι γʼ ἔστι πεφυγμένον ἄμμε γενέσθαι,
ἀκτῇ ἐφʼ ὑψηλῇ, ὅτε κινήσῃ Νότος ἐλθών,
εὖ εἰδῇ σοφίης ὑποθημοσύνῃσιν Ἀθήνης,
ὃς νείκεσσε θεὰς ὅτε οἱ μέσσαυλον ἵκοντο,
κτείνειν εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκηται
τυτθόν· ἔπειτα δέ κʼ αὐτὸν ἐπαΐξαντες ἕλοιμεν
καὶ ξίφεσιν μεγάλοισι καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισι.
Ἀργεῖοι δʼ ὑπʼ Ἄρηϊ καὶ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ