- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 16.545
- Reference check
- Tier 1
Show text
μὴ ἀπὸ τεύχεʼ ἕλωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρὸν
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 214 checked matches: 2 names, 212 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
μὴ ἀπὸ τεύχεʼ ἕλωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρὸν
δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.
καὶ νῦν τέρματʼ ἔθηκε ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς.
αἰεί μιν ἐπὶ νῆας ἀπὸ στρατόφι προτιειλεῖν
τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.
οἳ δʼ ἄρʼ Ἀθήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον
οὐκ ἔφασαν φεύξεσθαι ὑπʼ ἐκ κακοῦ, ἀλλʼ ὀλέεσθαι,
ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·
τῷ δʼ ἄρα νικηθέντι τίθει δέπας ἀμφικύπελλον.
καί ῥʼ ἔβαλε κνήμην ὑπὸ γούνατος οὐδʼ ἀφάμαρτεν.
σίντην· θῶες μέν τε διέτρεσαν, αὐτὰρ ὃ δάπτει·
ἄκριτον ἐκ πεδίου· ποτὶ δʼ αὐτὸν δείμομεν ὦκα
ἦ ἔτι καὶ πλεόνεσσιν ὀφέλλειεν πόνον αἰπύν.
τὸν δὲ πεσόντʼ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος,
ἀμφὶ δʼ ἔπειτα δαφοινὸν ἑέσσατο δέρμα λέοντος
τόξον· ἀτὰρ δὴ ὀϊστὸν ἔχεν πάλαι, ὡς ἴθυνεν.
μέσσον κὰπ πεδίον παρʼ ἐρινεὸν ἐσσεύοντο
ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος, ἥ ῥα θεοῖσι
Ἀτρεΐδης δʼ ἑτέρωθεν ἐμήνιε· τοῖσι δὲ Νέστωρ
τῶν ἄλλων ἀπάνευθε θεῶν πρὸς μῦθον ἔειπε·
τοῖσιν δʼ ἀμβροσίην Σιμόεις ἀνέτειλε νέμεσθαι.
ἤματι τῷ ὅτʼ ἐμεῖο θεὰ Θέτις ἥψατο γούνων,
θάρσος ἄητον ἔχουσα, μέγας δέ σε θυμὸς ἀνῆκεν;
τῶν δʼ ὥς τʼ ὀρνίθων πετεηνῶν ἔθνεα πολλὰ
οὔδεϊ πλῆντʼ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.
ἀλλὰ πατὴρ οὑμὸς φρεσὶ μαίνεται οὐκ ἀγαθῇσι
οὐδʼ ὅ γʼ ἐτόλμησεν δηΐων ὑπὸ χεῖρας ἀλύξας
λῦσε μένος πλήξας ξίφει αὐχένα κωπήεντι.
ὡς μή μοι τρύζητε παρήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.
ὣς ὑμεῖς ἔστητε τεθηπότες οὐδὲ μάχεσθε.
ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δʼ ἀγκὰς ἄκοιτιν·
οὐ μὲν γάρ τοι ἐγὼ κακὸν ὀσσομένη τόδʼ ἱκάνω
ἑσπέριος δʼ ἂν ἔπειτα λοεσσάμενος ποταμοῖο
ἥ τοι πρόσθε στᾶσα βέλος ἐχεπευκὲς ἄμυνεν.
αἰχμὴ χαλκείη· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.
ἀλλά τέ οἱ βράσσων τε νόος, λεπτὴ δέ τε μῆτις.
ὄφρα μὲν Ἕκτωρ ζωὸς ἔην καὶ μήνιʼ Ἀχιλλεὺς
ἐσφέρεται, πολλὸν δέ τʼ ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα βάλλει,
οἳ περὶ Δωδώνην δυσχείμερον οἰκίʼ ἔθεντο,
ὣς φάτʼ, Ἀθηναίη δὲ μετέσσυτο, χαῖρε δὲ θυμῷ,
ὅς μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
ἀλλὰ καὶ ὧς ὀλέεσθε κακὸν μόρον, εἰς ὅ κε πάντες
δῶκεν ἱμάντας ἐϋτμήτους βοὸς ἀγραύλοιο.
βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντων
νεκροῦ χωρήσουσι· πάρος τινὰ γαῖα καθέξει.
πατρὶ φίλῳ καὶ μητρὶ γοήμεναι ἐν μεγάροισιν·
ἠδὲ μέλι χλωρόν, παρὰ δʼ ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν,
δούπησεν δὲ πεσών, δαλὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.
θυγατέρʼ Ἀρσινόου μεγαλήτορος, ἥν οἱ Ἀχαιοὶ
φαίνετο δʼ ᾗ κληῗδες ἀπʼ ὤμων αὐχένʼ ἔχουσι,