- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 23.734
- Reference check
- Tier 1
Show text
εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ κατέρυκε·
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 211 checked matches: 3 names, 208 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
εἰ μὴ Ἀχιλλεὺς αὐτὸς ἀνίστατο καὶ κατέρυκε·
ἀλλʼ ὥς τʼ ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετὸς αἴθων
ἂψ ἀπονάσσωσιν, ποτὶ δʼ ἀγλαὰ δῶρα πόρωσιν.
ὧδέ τις ὑμείων μεμνημένος ἀνδρὶ μαχέσθω.
εὖ δὲ σὺ οἶσθα γεραιὲ διοτρεφές, οἷος ἐκεῖνος
πάντῃ δὴ πύργοι καὶ ἐπάλξιες αἵματι φωτῶν
παῦρα μὲν ἀλλὰ μάλα λιγέως, ἐπεὶ οὐ πολύμυθος
κυανέῃ νεφέλῃ, μή τις Δαναῶν ταχυπώλων
τέρπετο δʼ ἐν χείρεσσιν ἔχων θεοῦ ἀγλαὰ δῶρα.
οὓς τέκεν Ἀστυόχη δόμῳ Ἄκτορος Ἀζεΐδαο,
τώ σε χρὴ πόλεμον μὲν ἅμʼ ἠοῖ παῦσαι Ἀχαιῶν,
αἵ τε χολωσάμεναι ἔριδος πέρι θυμοβόροιο
νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;
ἐλθόντες μετʼ ἄεθλα· περὶ τρίποδος γὰρ ἔμελλον
εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·
αὐτὰρ Πηλεΐδης θῆκεν σόλον αὐτοχόωνον
Ἀντίλοχος δὲ Μύδωνα βάλʼ ἡνίοχον θεράποντα
κείμενον ἐν μέσσοισι Διὸς τέρας αἰγιόχοιο.
θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγῃ καὶ θεὸς ὄρσῃ.
αὐτὰρ ὅ γʼ ἀσθμαίνων εὐεργέος ἔκπεσε δίφρου
μή τι φόβον δʼ ἀγόρευʼ, ἐπεὶ οὐδὲ σὲ πεισέμεν οἴω.
Ἀντίλοχος δʼ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.
καὶ μακάριός ἐστιν ὃς ἐὰν μὴ σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί.
ἀλλʼ ἀπὸ πάντες ὄρουσαν, ἐπεὶ ἴδον Ἕκτορα δῖον.
Πάτροκλος δʼ ἑτάροισιν ἰδὲ δμωῇσι κέλευσε
αὐτὰρ ἐπεὶ πύργόν τε καὶ ἀνδρῶν ἷξεν ὅμιλον
Ἕκτωρ δʼ ὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσιν
τῷ μιν ἐεισαμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·
κτήματα περνάμενʼ ἵκει, ἐπεὶ μέγας ὠδύσατο Ζεύς.
ποινὴ δʼ οὔ τις παιδὸς ἐγίγνετο τεθνηῶτος.
ἔργον ἐποίχεσθαι· πόλεμος δʼ ἄνδρεσσι μελήσει
οἵ σε πόλιν δʼ οἴσουσι κονίοντες πεδίοιο.
φθὰν δὲ μέγʼ ἱππήων ἐπὶ τάφρῳ κοσμηθέντες,
ἀντικρὺ δʼ ἀπόφημι γυναῖκα μὲν οὐκ ἀποδώσω·
Τρώων αὖτʼ ἀγορὴ γένετʼ Ἰλίου ἐν πόλει ἄκρῃ
πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπον
ὦσαι ἀπὸ σφείων φλογὶ εἴκελον Ἕκτορα δῖον
ἣ δʼ ἐπεὶ οὖν ἔμπνυτο καὶ ἐς φρένα θυμὸς ἀγέρθη
Ἰλίου προπάροιθε πολέας ὀλέσαντʼ αἰζηοὺς
αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντα περὶ χροῒ θήκατο κόσμον
τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται
ᾗ χροιῇ, τῷ δʼ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τε
ὅς με σοὶ αὖτις δῶκε· μινυνθάδιον δέ με μήτηρ
ὦμον· ὃ δʼ ἐξ ἵππων χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.
ἀχλὺν δʼ αὖ τοι ἀπʼ ὀφθαλμῶν ἕλον ἣ πρὶν ἐπῆεν,
καὶ τὰ μὲν εὖ μίστυλλε καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειρε,
νισόμενον πόλεμον δὲ κατὰ στῆθος βάλε δουρί·
ὄφρα τέως αὐτός τε μένω καὶ λαὸν ἐρύκω.
θῆκʼ Ὀδυσεύς, ὄφρʼ ἱρὸν ἑτοιμασσαίατʼ Ἀθήνῃ.
οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιον οὐδʼ ὅσα φασὶν