- Checked
- Reference checked
- Work
- Iliad
- Language
- Ancient Greek
- Counted as
- Line
- Reference
- Iliad
- Citation
- Iliad 23.53
- Reference check
- Tier 1
Show text
θᾶσσον ἀπʼ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δʼ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.
Opening
Opening page.
Greek Ordinal
Showing 50 of 210 checked matches: 2 names, 208 texts
Open a name or text for its reference. Text matches are checked source passages.
θᾶσσον ἀπʼ ὀφθαλμῶν, λαοὶ δʼ ἐπὶ ἔργα τράπωνται.
ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.
Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ὅπως ἴδον αἷμʼ Ὀδυσῆος
χήτεϊ τοιοῦδʼ ἀνδρὸς ἀμύνειν δούλιον ἦμαρ.
καὶ γὰρ δὴ τότε φῶτας ἐείκοσι βῆσεν ἀφʼ ἵππων
ἶσα φίλοισι τέκεσσι χαριζομένη πόσεϊ ᾧ.
ἀλλʼ οὐ μὰν ἔτι δηρὸν ἀπείρητος πόνος ἔσται
νωλεμέως ἐχέμεν, κρατερὴν δʼ ἀποθέσθαι ἐνιπήν.
οἳ δʼ εἶχον Τρίκκην καὶ Ἰθώμην κλωμακόεσσαν,
καὶ γὰρ ὃ θαυμάζων ἧστο πτόλεμόν τε μάχην τε
χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕλοιτο·
πολλοὶ γὰρ περὶ ἄστυ μέγα Πριάμοιο μάχονται
νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.
τοῦτον δʼ οὐ δύναμαι βαλέειν κύνα λυσσητῆρα.
Ἕκτορά θʼ, ὃς θεὸς ἔσκε μετʼ ἀνδράσιν, οὐδὲ ἐῴκει
τοὺς δὲ ἰδὼν νείκεσσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων,
ἀμφὶ δʼ ἄρα χλαῖναν περονήσατο φοινικόεσσαν
ἀλλά που αὐτὸν θυμὸς ἐποτρύνει καὶ ἀνώγει,
νεικέσω, εἴ πέρ μοι νεμεσήσεαι, οὐδʼ ἐπικεύσω
πάντα μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·
οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ
ἱεμένους φοβέεσθαι, ἐπεὶ λίπον ἅρματʼ ἀνάκτων.
ζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.
οἵ τʼ ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην,
ἐρρέτω· ἐκ γάρ εὑ φρένας εἵλετο μητίετα Ζεύς.
ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε, παροίχωκεν δὲ πλέων νὺξ
πτώσσειν ἐνθάδʼ ἐόντι μάχης ἀδαήμονι φωτί;
ὃς κάλλιστος ἔην ποικίλμασιν ἠδὲ μέγιστος,
χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕλοιτο.
τολμήσεις Διὸς ἄντα πελώριον ἔγχος ἀεῖραι.
πὰρ Διὸς ἐλθόντες θητεύσαμεν εἰς ἐνιαυτὸν
οὐδέ τις ἐν Λυκίῃ σέο γʼ εὔχεται εἶναι ἀμείνων.
ὅς ῥα τότʼ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίον ἦλθεν.
δεύτερον αὖ θώρηκα περὶ στήθεσσιν ἔδυνεν.
τὸν δʼ αὖτʼ ὀτρηρὴ ταμίη πρὸς μῦθον ἔειπεν·
Ἕκτωρ δʼ ὦκʼ ἀπέλεθρον ἀνέδραμε, μίκτο δʼ ὁμίλῳ,
καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν ἵνα αὐτὸν παραδῷ.
ὣς φάτο, Τυδεΐδης δὲ μάλα σχεδὸν ἦλθε διώκων,
τιμῶσαι βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.
τὸν τώ γʼ ἑσταότες πενθείετον, οὔδεϊ δέ σφι
τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἅρπυια Ποδάργη
τὴν αὐτὴν ὁδὸν αὖτις ἐϋκτιμένας κατʼ ἀγυιάς.
ἐκπρεπέʼ ἐν πολλοῖσι καὶ ἔξοχον ἡρώεσσιν.
οὐρῇ δὲ πλευράς τε καὶ ἰσχία ἀμφοτέρωθεν
Ἠέλιός θʼ, ὃς πάντʼ ἐφορᾷς καὶ πάντʼ ἐπακούεις,
νύκτα φυλασσέμεναι, καμάτῳ ἀδηκότες αἰνῷ.
Ζεῦ πάτερ οὐ μὲν καλὸν ὑπέρβιον εὐχετάασθαι.
κολλητὸν βλήτροισι δυωκαιεικοσίπηχυ.
ἀλλὰ μένʼ ὄφρα γέροντος ἀπώσομεν ἄγριον ἄνδρα.
Αἴαντε πρώτω προσέφη μεμαῶτε καὶ αὐτώ·